Een steen in de vijver gooien?

slapeloze nachtenIk dacht vorige week, geprangd door alles wat er gebeurt in de wereld en met een enorme drang ‘iets’ te doen:  ik gooi een steen in de vijver en zie wat ervan komt. Die steen was een oproep op Facebook om aanwezig te zijn op een manifestatie als protest tegen en steunbetuiging aan de miljoenen ontheemden, vervolgden, gemartelde, verkrachte minderheden in de wereld. Christen, moslim, jezidi, en noem maar op verder. Zelfs niet-gelovigen, atheïsten hebben geen recht op leven in de zogenaamde kalifaten. Hoezeer we het onderling oneens zijn, dood door geweld is niet te tolereren.

Ik was naiëf. En ongeduldig. Niets ontstaat vanzelf. Hoewel het me fascineert dat bij sommige demonstraties toch binnen no time duizenden mensen de straat op gaan. Zit dáár dan een solide organisatie achter? Zelfs het (per abuis publieke) verjaardagsbericht een tijd geleden van een meisje in Haren bracht duizenden uit het hele land naar de stad. Mijn publieke berichtje was wellicht te vaag nog? Wanneer? waar? hoe laat?  Misschien was een boodschap als: Komt Allen Zaterdag Naar het Plein in Den Haag en Neem Spandoeken met #WeDoNotForgetYou! Mee!! genoeg geweest?

Van een Joodse rabbijn kreeg ik een sympathieke reactie. Hou me op de hoogte. Van ChristenUnie tot nu toe niente. Ook van Open Doors niet. Ligt ook aan mij. Les: mails hebben geen zin. Bellen is beter! Laat ik nu een telefoonfobie hebben😦 !
Ik kan erover heen stappen, hoor, maar mailen is zóveel fijner…

En toen ging ik er slecht van slapen. Ik dacht, stel dat er inderdaad duizenden gaan reageren en ik ben eindverantwoordelijk: Help!  En hoe doe ik het logistiek? Van mijn werk uit het verleden wist ik wel een beetje wat er allemaal te doen staat om een event te organiseren: bellen, bellen, persberichten versturen, alle sociale media volgen en bestoken, afgebeld worden, nieuwe sprekers zoeken, lokaties, geluid.  Inmiddels was het 03.00 uur en ik lag nog te stuiteren…Dan vielen mijn ogen langzaam dicht, maar: Oh ..en het zou mooi zijn als Psalmen voor Nu zou optreden en klaagpsalmen zou spelen..!! En …moet je eigenlijk geen vergunningen?
Het wordt tegenwoordig weer vroeger licht, merkte ik aan het einde van die nacht…

Ik had juist gehoopt, lui als ik ben, dat er iemand zich zou melden: goed initiatief, dat ga ik eens even goed regelen. En ik zou dan een taak hier en daar op me nemen. Ach lieve help…ik ben geen kartrekker, ik bedenk alleen maar dingen. Dat is de frustratie van deze creatieve ideeën bedenker: ik heb hulp van anderen nodig om iets uit te voeren. Door een kronkel in mijn brein word ik al nerveus van de kerstboodschappen. Laat staan van een landelijke manifestatie.

Mijn zoon (en echtgenoot, die kent me!)zei wijs: Mam, je moet klein beginnen.
Dat gaan we dus maar doen.

Mocht iemand toch willen steunbetuigen met mij: laat het me weten, dan zoeken we hier in IJsselstein een mooi plekje op!

#WeDoNotForgetYou!

2 gedachtes over “Een steen in de vijver gooien?

  1. Klaas

    Ach Margreet, wat een ontboezemingen! Ik hou wel van spontane acties. Maar idd, dan moet er ook respons komen van mensen die weer anders in elkaar zitten en het aandurven om er een event van te maken. Ik dacht zelf ook: er zitten meer kanten aan… En ik besefte: daarmee maak ik iets spontaans meteen weer ingewikkeld. Jammer eigenlijk. Gooi je idee niet te snel weg. En schaam je vooral niet, dat je een hart hebt dat bewogen wordt door nood van mensen. Jezus had daar ook last van.

    1. Thx Klaas! Ja, spontaniteit en organisatie lijken elkaar wel wat in de weg te zitten. Maar als ze goeie vrienden worden zijn ze tot grote dingen in staat. De vraag is vaak waar begin je? En welk doel staat je voor ogen? Mijn doel is eigenlijk simpel: zoals een kaart tijdens een lang ziekteproces kan bemoedigen, zo kan een ‘manifestatie’ van velen als een kaart zijn in moeilijke tijden. Tegelijk hoop je ook op onderling begrip: Niet alle moslims hoeven zich te verantwoorden, hun gematigde geloofsgenoten worden ook vermoord. Ik hoor via FB van veel jonge moslims dat ze het spuugzat aangekeken te worden op wat extremisten doen. Vooral moslim vrouwen (hoofddoek!) worden lastig gevallen..
      Ook zou ik zoooo graag meer hulp willen zien (hier en daar!)voor Syrische en Irakese vluchtelingen. Ik heb vrouwen uit die landen in mijn klasje en hun verhalen over achtergebleven familieleden zijn hartverscheurend.
      Dank je wel voor je reactie! Ik geef het nog niet op hoor!🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s