Maarten ’t Hart, God en phytophtera

Het blijft altijd in mijn hoofd hangen dat woord: phytophtera. Nog nooit had ik ervan gehoord tot ik 14 jaar geleden bij Wageningen Research Institute (toen nog CPRO geheten) kwam te werken als receptioniste en ik regelmatig landbouwers aan de telefoon kreeg die vroegen of  er ook iemand bij ons werkte die ‘iets wist’ over phytophtera. Dat het om een vervelende aardappelziekte ging had ik snel geleerd. Sindsdien kom ik het woord steeds weer tegen, vreemd genoeg.

Zo ook weer in de augustus tuinrubriek van Maarten ’t Hart in NRC.  Daarin vertelt hij op ’t Hartiaanse wijze over het wel en wee van zijn moestuin. Verrassing voor mij dat hij een moestuin bleek te hebben, maar waarom ook niet? Hij schrijft er leuk over. Behalve als er plagen voorkomen in de tuin want dan waart er opeens een toornende God door het paradijsje van Maarten. Als de groentes en aardappels bloeien en groeien is er geen spoor van een goede God te bekennen. Groei en bloei is een recht, zo hoort het blijkbaar.  Maar als de planten het minder goed doen is er weer een aanleiding zijn imago als godhater op te poetsen. Zo ook bij phytophtera. Een god die zo’n kwalijke ziekte bedenkt en dan nog wel de aardappels van Maarten laat aantasten, is niet te pruimen.

Het is pure blasfemie om zo te kankeren (excusez le mot) over de God die zon en regen geeft zodat ’t Hart, ik weet niet hoe lang al, het wonder van zaaien en oogsten mag meemaken in zijn moestuin.  Eigenlijk zou ik geschokt een ingezonden moeten sturen naar de krant.

Vreemd dat ik slechts met een vermoeide glimlach denk: daar heb je Maarten ’t Hart weer. Er zit een kras in de LP van zijn denken en de herhaling maakt murw.

Toch maar een blogje eraan wijden dan. Jezus heeft immers aan het kruis ook  de rotziekte phytophtera overwonnen? Alles wat schimmelt en kwijnt, of het nu mensen of planten zijn hebben in Jezus nieuwe toekomst.

Zonder Jezus snap je het nooit. Dan blijf je steken in straf en oordeel en wraak. God als de grote sadist. Met Jezus snap je dat God zichzelf liet slaan en doden om de grote Ruil mogelijk te maken. Leven voor ons en de schepping door zijn dood, bevrijding voor ons en het universum door zijn gevangenschap, bloei voor ons en de schepping door zijn ondergang en opstanding.

Phytophtera is een signaal dat we er zelf niet uitkomen.

Een gedachte over “Maarten ’t Hart, God en phytophtera

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s