VintageParels en Etsy

potterie

Ik wil een Etsy shop beginnen.

Mijn huis slibt dicht met van alles en dan nog wat. Serviesgoed en serviesgoed. Meubels, sieraden, ‘kunst’, vazen, mijn laatste verzamelobject. Hele wilde, in Duitsland gefabriceerde zg.fat lava (met van dat hele dikke druipglazuur) vazen, uit de jaren 50, 60 70. Ik ben eigenlijk te laat met verzamelen  begonnen, want jarenlang stonden ze voor een kwartje bij de Kringloop. Maar sinds een jaar of vijf (?) stijgen de prijzen als raketten omhoog. Ik heb de onlineveilingen ontdekt en dat is niet geheel gunstig voor de portemonnee.

fatlavabrownIk vertelde al eerder dat ik een verkeerde zending kreeg van bronzen mannetjesbeeldjes met een bepaald nogal buitenproportioneel groot lichaamsdeel. Ik heb inmiddels de juiste zending met sieraden, maar daar ontbraken weer twee leuke objecten. Het is dus oppassen geblazen met de veilingen, zowel wat de eigen beurs als wat de veilingmeesters betreft. Maar ik moet zeggen dat een veiling die alles te koop aanbiedt, startend met 1 luttele euro wel een soort zuigende werking op me heeft. Ik heb nu weer een Citizen herenhorloge ‘gewonnen’. Dertig euro geboden en niemand ging erover heen. Zeer benieuwd naar wat ik straks binnen krijg. Echtgenoot was sceptisch. ‘Bedankt voor de lieve gedachte, maar wie verkoopt nou voor zo weinig geld een horloge als het veel meer waard is?’ Hij is niet zo van de veilingen. Het leuke is natuurlijk dat je zomaar een koopje kan hebben omdat net op dat moment niemand interesse had. Het kan natuurlijk net zo goed een oud knar van een ding zijn. Ik wacht het af.

Maar mijn Etsy winkel is in aanbouw. Ik word enigszins ontmoedigd door de gigantische hoeveelheid tijd die het kost om alles online te zetten. Van ieder object meerdere foto’s, uitgebreide beschrijving, hoe oud, wie maakte het enzovoort. Heel wat uitzoekwerk op Google dus. Voor ik het weet ben ik drie uur verder.

Ik kom in de Kringlopen zoveel leuke meubels tegen. Primitieve schilderijen, prachtig borduurwerk, speelgoed, ik word er heel blij van. Alleen, mijn opslagruimte is vol. Ik kan niets meer kwijt.

Als mijn Etsy winkel opengaat (VintageParels) komen jullie dan allemaal gezellig bij me shoppen?

Kringloop

Vorige week weer eens uitgebreid bij de Kringloop geweest. Oogst: Vier truien voor echtgenoot en mezelf,een vintage leren portemonneetje eeen West Germany fat lava vaas. Helaas zijn ze bij de Kringloop niet op hun achterhoofd gevallen en ben ik deze gedrochten te laat gaan verzamelen. Het duurde even voor ik in de grillig gevormde, kleurige, wat lompe vazen iets moois begon te zien. En dat hebben blijkbaar velen met mij gehad, want opeens schoten de prijzen omhoog. Een hele gave zag ik gisteren staan voor €17,50. Bij de Kringloop is dat kostbaar. Ik hou meer van alles onder de €5,00. Eigenlijk moet ik iets anders gaan verzamelen. Iets wat nu nog helemaal niet in is en waarvan je er 10 voor een euro koopt. Zoals koperen en bronzen objecten. Of tin. Pindastelletjes, maatbekertjes, schaaltjes, kannetjes. Planken vol. Niet in. Terwijl er vaak hele mooie tussen zitten.

portemonnaie tin

fatlavayellow fatlavabrown

De mooie Engelse bloemen kopjes, waaruit de generatie van mijn ouders thee en koffie dronk, zijn ook populair geworden de laatste paar jaren. Dat merk ik aan de prijs bij de tweedehandswinkels. Kocht je ze daar eerst voor €0,50, nu betaal je er zo €3, €4, of zelfs €5 voor. Mijn moeder had er een heel stel van. Herenkopjes (breed en ruim) en dameskopjes (smaller, iets hoger en kleiner). Ik had er een hekel aan. Ik nam expres al een herenkopje, maar zelfs dan dronk ik in twee slokken mijn kopje leeg en moest dan weer wachten tot de tweede ronde. Ik ben van de mokken. Ook die had mijn moeder in elegante vormen. Helaas hebben we de kopjes niet bewaard.

Van mijn moeder heb ik wel het plastic oranje plantengietertje dat ze ooit van mijn broer kreeg, ergens in de zestiger jaren. En de plastic kom waarin ze iedere verjaardag de slagroom stijf klopte met een handgedraaide slagroomklopper. Ook het roomlepeltje heb ik nog. Ooit zat er een haakje aan de achterkant van de steel om het aan de wand van de kom te hangen. Dat is inmiddels afgebroken. Verbazend hoe er vroeger voor alles een apart ‘werktuig’ bestond. Ik heb nog een zuurlepel. Een lepel-met-gaten waarmee je de zilveruitjes uit een potje kon scheppen. Je moet er maar op komen. Ik heb meer een kampeermentaliteit. Ik kan bij wijze van spreken met één mes/lepel/en vork een hele maaltijd in elkaar draaien. En een pannetje dan.  En vuur.

%d bloggers liken dit: