Tagarchief: marktplaats

Samen delen is pas fijn…

Wie wat koopt op Marktplaats is meestal goedkoper uit dan in de winkel. Dat in de eerste plaats. Maar ten tweede, spullen krijgen een tweede leven in plaats van bij het grofvuil te eindigen en onze afvalberg weer een stukje groter te maken. Sommige spullen krijgen zelfs een derde leven. Zolang de kwaliteit nog aanvaardbaar is, is dat alleen maar goed.
Maarrr, wie wat koopt op Marktplaats moet vervolgens wel in actie komen. Het is nog geen bol.com: vandaag besteld morgen in huis.

Zo reserveerden wij onlangs een koelkast op Marktplaats. Al zes jaar lig ik op mijn knieeën op de grond om in ons tafelmodelkoelkastje te zoeken naar dat ene plastic bakje met kaas, of tover ik een versnotterd restje sla tevoorschijn dat uit zicht was verdwenen. In het mini-vriesvakje stouwden we onverantwoord veel zooi, wat iedere keer, wanneer we het klepje openden, naar buiten kukelde. Oh, wat een frustraties..en omdat we niet alles kwijt konden in de ene koelkast stond er ook nog een campinggeval. Voor de extra’s.

De nieuwe/tweedehands koelkast

Nu dus de stap gezet en een behoorlijk model, met vrieslades, voor een goeie prijs gereserveerd. In Oss. Niets dichter in de buurt te vinden? Nee, eigenlijk niet. Dit was een Bosch en niet te oud. Nou ja, Oss is ook niet aan het einde van de wereld. Volgende vraag, hoe vervoeren we dat ding. Zonder trekhaak aan de auto geen boedelbak. De grotere auto van onze zoon bleek niet beschikbaar.

Een busje huren is gelijk zo duur dat we dan net zo goed via Bol.com een Zanussi konden bestellen. Nu verhuren we onze auto regelmatig via SnappCar. Een particuliere autoverhuurorganisatie. Op de site van Snapp een ruime, niet te dure, ouwe bak gevonden: een antieke Dodge Ram Van, uit de jaren tachtig. We halen nog een steekwagentje op bij iemand van de kerk en op een mooie vrijdag rijden we in de Dodge richting Oss. Koelkast zag er prima uit, met behulp van de vriendelijke verkoper  met echtgenoot het ding in de grote laadbak gehesen  en voldaan weer richting huis. Dit loopt gesmeerd.

Electrische zaag geleend via Peerby

Onderweg zou ik bij Boels een electrische zaag reserveren want er moest een dik stuk aanrechtblad gezaagd om het nieuwe apparaat te plaatsen. Tja, dat kostte ook weer dertig euro of zo. De sport bleef om de uitgaves zo laag mogelijk te houden. Het was op het nippertje, maar ik besloot toch nog een oproep te plaatsen op de leen-en-deel site Peerby. En zowaar binnen het uur krijg ik een reactie van iemand niet ver van ons vandaan: kom maar halen!

 

St. Jan, ’s Hertogenbosch

Na een korte tussenstop in Den Bosch voor een kop koffie en natuurlijk even een bezoekje aan de kathedraal, rijden we richting huis.

Thuis aangekomen is het even spannend. Het bakbeest moet uit de Dodge, op de steekwagen gehesen en vervolgens naar binnen gereden, een aantal drempels over. Maar het gaat goed. Echtgenoot is sterk en ik haal zelf ook wat moedige capriolen uit. Nu staan er in de keuken dus drie koelkasten. De rest van het verhaal zal ik jullie besparen. Van hoe het zaagsel als een fontein door de keuken en kamer spuit wanneer het zagen begint, hoe ik bij het uit- en inruimen wel twee potten- met -inhoud laat vallen en de smurrie zich tot aan het plafond lijkt te bevinden. Hoe het overgebleven aanrechtblad langzaam naar beneden begint te zijgen, tot echtgenoot liggend op zijn rug in een mix van het zaagsel en water van de inmiddels ontdooiende koelkasten, een noodsteun aanbrengt.

Stoel als steun onder zacht zijgende plank

Maar het resultaat is geweldig. Wat een luxe om rechtop iets uit de koekast te pakken. En met een royaal gebaar twee broden in een lege la in te vriezen. Hier zit een dankbaar mens. Leve de tweedeurs koelkast en leve de deel-en-recycle economie. Je moet wel zeeën van tijd tot je beschikking hebben was het commentaar van zoonlief.

 

Advertenties

Marktplaats anekdote

Marktplaats is leuk. Marktplaats kan ook frustrerend zijn. Geen reactie op biedingen, of dingen die al verkocht zijn wanneer ze nog steeds geadverteerd staan. Maar Marktplaats blijft fascinerend. Het is ook een plek waar nog veel gedaan wordt in vertrouwen. Daar wordt uiteraard, zou ik zeggen als calvinist, misbruik van gemaakt. Maar veel vaker niet.

Het is als een echte marktplaats, ik bied jou iets aan voor een redelijke prijs, voor veel geld, voor niks en wie wil, kome het halen. Kwaliteit? Kom maar kijken, voel en onderzoek. Garanties worden niet gegeven. Je gaat af op wat de verkoper vertelt en daar komt ook de aap uit de mouw: persoonlijk contact via telefoon, mail of face-to-face is (voor mij) essentieel. Je ‘voelt’ meestal of iemand oprecht is. Ik ben eigenlijk nog nooit bedrogen uitgekomen en ik heb toch heel veel via M. verhandeld.

Wat dat vertrouwen betreft. Echtgenoot zocht op Marktplaats naar gratis af te halen stenen voor ons tuinterras. We moeten toch een beetje op de kleintjes letten en er worden duizenden stenenpartijen aangeboden voor niks of een prikkie. Afspraak met iemand in de buurt gemaakt. Buiten het hek van zijn tuin lagen de stenen. ‘Neem zoveel je wilt, alles ligt voor de ophaal.’

Echtgenoot kwam terug met veertien mooie tegels. Anders en groter dan wat er al lag, maar we hadden wel een mooi plekje in de hoek van de tuin. Het was wel raar dat echtgenoot nergens een hek had kunnen vinden. Deze tegels lagen bij de voordeur.

’s Avonds toch nog maar even checken. Eigenaar gebeld, die we via zijn mobiel bereikten, hij was nog niet thuis geweest. Echtgenoot vertelde dat hij geen hek had gevonden, maar wel 14 tegels. Je voelt het aankomen. Dat waren de 14 dure tegels die de man net zelf had aangeschaft. Juist, via Marktplaats!

Direct maar de grote ruiltruc. 14 tegels uit de tuin, in de auto, 14 tegels weer bij de voordeur. En ja hoor, gewoon om de hoek, bij het hek, stonden de stapels afgedankte stoeptegels. 25 in de auto, 25 uit de auto, weer in onze tuin.

Wie zei ook weer dat mannen nooit iets kunnen vinden? Gelukkig blijk je bij zwaar tuinwerk 300 cal. per uur te verbranden!

Voldaan aten we bij de koffie naderhand een stroopwafel.

Marktplaats, stenen en de tuin

Sinds we in ons nieuwe (huur)huis wonen wist ik één ding zeker, de achtertuin moet anders. Huurhuis of niet, ik voelde me zó niet lekker in die benauwde, in 100 kleine vakjes opgedeelde ruimte dat ik vanaf dag één droomde over ruimte, licht en lucht.

De achtertuin was namelijk door één van de vorige bewoners veranderd in een soort jungle van pergola’s, vlonders en houten afscheidingen. Een oerwoud aan buxushaagjes, rozenstruiken, klimop, druiven, clematis, bruidssluier en nog eens klimop maakten dat de 50 m2 aanvoelden als een verstikkende cel van 3 m2. Oh en er zat ook nog een vijverbak in. De ligging op het zuidwesten, het feit dat de woning een tussenwoning is en al die woekerende planten gaven me een claustrofobisch gevoel.

De tijd begon te dringen, het was al lente, dus op een goede dag ben ik marktplaats en werkspot.nl gaan afstruinen, op zoek naar een enigszins betaalbare hovenier die ons zou kunnen bijstaan in de ontmanteling en wederopbouw van de achtertuin.

Het had nog heel wat voeten in de aarde. Hoveniers die niet kwamen opdagen, of wel kwamen maar nooit meer iets van zich lieten horen. Of veel te veel geld vroegen. Uiteindelijk voor een duizendpoot gekozen, die begreep dat we niet een ‘keurige’ tuin wilden, maar een ‘rommelige’.

Toen begon het grote ruimen. Werk in eigen beheer. Onvoorstelbaar veel groen, grond, hout en steen hebben we uit die kleine achtertuin weggehaald. Twee, drie volle dagen werk. Nog niet eens alle uren meegeteld die ik van te voren al was bezig geweest me met een machete door de klimop een weg te banen.

Stoeptegels, stoepbanden, verrot hout, keitjes, alles moest eruit. De stenen gestapeld in de garage, voor hergebruik. Een ware Chinese muur! Alle potten met mijn mobiele tuin (veel verhuiservaring!) in de voortuin. Alle vaste planten op een grote hoop, opnieuw voor later hergebruik. En in huis een permanente laag zand, als woonden we nog in Scheveningen.

En nu is de duizendpoot, die in zijn vrije tijd een surfer is, met assistentie van echtgenoot (en af en toe een telg) al twee dagen bezig en buiten ontstaat een oceaan van ruimte, licht en lucht. We krijgen zelfs een postzegel gras(zoden), mijn grote wens. Niets heerlijker dan op een warme dag met mijn blote voeten in het gras te lopen.

Heeft iemand nog een grasmaaier over?