Ground Zero en de drie K’s

Zaterdag 29 januari nemen we vanuit Boston de Greyhound bus naar New York om dochter te bezoeken. De bus is een behoorlijke zit, rond 4,5 uur, maar goedkoop en snel. Voor een retourtje betalen we $35 pp. Voordeel is ook dat je wat ziet onderweg, hoewel het dan wel vroeger moet zijn dan 4 uur, de tijd dat wij vertrekken. Het is ook in Boston vroeg en snél donker. Ook is er geen verlichting op de snelwegen, dus veel uitzicht had ik dit keer niet. Het was  aardedonker.

Rond 9 uur komen we aan in hartje Manhattan. Nog een minuut of vijftig met de metro en we arriveren in Brooklyn, Crown Heights, waar dochter een appartement deelt met een vriendin. Crown Heights is een levendige, armere wijk met overwegend Caribische inwoners. Jamaïca, Haïti, Domincaanse republiek enzovoort. Je ziet er aanhangers van de Rastafari beweging met hun lange dreadlocks, soms verborgen onder een veelkleurige muts. Aan de andere kant van een grote weg die Crown Heights in tweeën splitst wonen de Chassidische Joden.

Het is er een komen en gaan van mensen, maar nu in de winter, minder lawaaierig dan in de zomer. Dan is iedereen buiten, met harde muziek, men schreeuwt over en weer, auto’s parkeren met de boombox op volle sterkte en alsof dat nog niet genoeg is, de brandweer rukt om het uur uit met gierende sirene. Gevolgd door de politie-auto’s eveneens met gillende sirene’s. Ik heb ze gehoord. Toen ik er een paar nachten (niet)sliep.

Maar nu niets van dat alles. Ramen dicht houdt veel lawaai buiten. Het is rustig en we slapen prima. En wat ga je doen als je in New York bent om een dochter te zien? Veel toeristische plannen hebben we niet, maar een paar dingen wil ik dit keer toch doen. Onder andere het Ground Zero monument zien. En wellicht het Immigration Museum op Ellis Island. Ik weet nu tenslotte dat mijn betovergrootvader daar is aangekomen in 1878!

Toch besluiten we ons vooral te concentreren op de drie K’s. Te weten Kletsen, Koffiedrinken en Cakejes eten. Na een ochtend kwijt te zijn aan de pillen en nog een ochtend aan DUO (dochter moet studentenlening aflossing regelen, met een eindeloze wachttijd) blijft er voor Ellis Island geen tijd meer. We kiezen voor het Memorial.

De dag dat we gaan is grijs, grauw en guur. Er valt natte sneeuw en er staat een harde wind. Het weer vormt een passende achtergrond voor de plek waar we uiteindelijk staan. Voor een van de twee rechthoekige, gigantische bassins gevuld met water. Langs de kanten stroomt een waterval die een spiegel vormt voor de skyline. In het midden een onheilspellende, diepzwarte afgrond. Een abyss. Een krater. Symbolisch voor de velen die nooit zijn teruggevonden? Verdwenen in het niets. Langs de randen van de twee bassins, de namen van de drieduizend omgekomen New Yorkers.

Toren 1 New YorkToren 1 New York

We stonden een tijd zwijgend, vol ongeloof. Hoe vaak heb ik de beelden niet gezien op TV? Maar nu, op de plek des onheils zelf, is het niet te bevatten dat de twee torens, hoger dan de wolkenkrabbers die hier nog staan, als een kaartenhuis in elkaar zakten. De proporties, de peilloze hoogte, de hoeveelheid mensen die omkwamen (hoewel er 30.000 mensen werkten in de gebouwen!) en de reden waarom, het is alles van een diepe tragiek waarvan de volle omvang pas tot me doordringt als ik daar sta. Mensen ook van werkelijk elke ethnische achtergrond die te bedenken valt.

sam_2228

in memoriam

 

Naam van een zwangere vrouw

De naam van een zwangere vrouw

We verlaten Ground Zero. Om wat op te warmen en onze van huis meegebrachte sandwiches op te eten (vandaag is geldbesparingsdag!) duiken we het nieuwe metro/treinstation in. Een kolossaal, monsterachtig gebouw dat de Occulus heet.

sam_2221

Van binnen

sam_2232

Van buiten

Het gebouw kostte iets van $4,5 miljard. Geld wat volgens mij ook heel anders besteed had kunnen worden…!

’s Middags staan we voor een belangrijke keuze: Goodwill Store (Kringloop) of the Metropolitan Museum . Er zit niets anders op: onze wegen splitsen. Dochter en ik begaan de materialistische weg van het kledingshoppen en echtgenoot houdt de naam hoog door zich in het culturele te storten. Dochter en ik scoren goed in de Goodwill. Een leren rok voor haar en een truitje, en ik een rok. Voor een totaal van $15.

Toch altijd leuk, om de hoek van 5th Avenue!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s