Hometown

SAM_0578

Boston is getroffen door een aanslag. Boston, de stad die ik meer dan enig andere stad beschouw als mijn ‘hometown’, terwijl ik er niet eens gewoond heb. Wel is het de enige stad waar ik al veertig jaar terugkom. In diezelfde periode heb ik met man en kids in minstens 15 huizen gewoond en in vele verschillende steden wortel geschoten. Maar  Boston bleef Boston, altijd op dezelfde plek, het appartement van mijn schoonouders: Harbor Towers. Ik wandel in dezelfde buurten en neem dezelfde routes. Langs de haven, naar het centrum, de Italiaanse wijk: the North End, Boston Common, het park, de Back Bay met z’n leuke winkelstraten als Newbury Street, Boylston Street, Boston Public Library, Copley Square (de chique Mall waar je alleen maar kunt kijken), allemaal bekende namen en vertrouwde plaatsen. Als was het mijn geboortestad.

Wonderlijk hoe dan een (naar verhouding ‘milde’) aanslag je treft als een moker: in mijn stad, hoe is dit mogelijk? Mijn eigen gevoel van veiligheid wordt hier rechtstreeks aangetast. Ik liep daar altijd vrolijk rond en een of andere gek durft het aan dáár een bom te plaatsen??

Het maakt me beschaamd. Waarom raakt dit me dieper dan alle bomaanslagen in talloze, door oorlogen en conflicten verscheurde landen? Hoeveel kinderen zijn er al niet omgekomen in de afgelopen tien jaar? Als gevolg van onbegrijpelijke, zinloze conflicten?

Misschien balt in de dood van het  Amerikaanse jongetje wel alle zinloosheid zich samen.  Dat jongetje dat daar vrolijk op zijn vader stond te wachten, bij de finish van de marathon en door een spijkerbom van het ene moment op het andere zijn leven verliest. De zinloosheid van alle geweld, alle machtszucht, alle onderdrukking en alle onrecht waardoor kinderen (en hun ouders) in de wereld lijden en sterven. 

In de psalmen klinkt zo vaak de klacht: waarom laat U het toe, God, dat onrechtvaardigen zegevieren en het lijken te winnen van de rechtvaardigen? Vanmorgen las ik psalm 92. De onrechtvaardigen (die doen wat God niet wil) lijken te groeien en bloeien, succes te hebben, terwijl de schrijver in het verdomhoekje zit voor zijn gevoel. Dan komt er een beeld: onkruid groeit en bloeit snel. Geeft de indruk van overwinning. Maar vergis je niet, de rechtvaardigen zijn als palmbomen, als ceders. In de tuin van God’s huis geplant.  Goeie bodem dus. Maar meer nog: bij bomen heb je geduld nodig. Voordat die hun indrukwekkende hoogte bereiken heb je heel wat geduld nodig. Een iele boomstam en welig tierend onkruid..Wat lijkt sterker?

Met andere woorden: het is niet wat het lijkt. De bommengooiers, de geweldenaars, de onderdrukkers zullen het niet winnen. Dat is het perspectief dat de Bijbel mij geeft. Alleen zo kan ik het vreselijke van het geweld en het lijden in de wereld ‘verdragen’. God belooft: Het heeft niet het laatste woord.

Dat dat tot troost mag zijn voor de nabestaanden en gewonden van de aanslag in Boston. Op deze aarde nog wel, (tot ik in Sion woon): My hometown.

3 gedachtes over “Hometown

  1. Willemien Wierenga-Bremmer

    Weer zie ik dat je wat met bomen en psalmen hebt. Jij was het die voor het eerst mijn ogen opende voo psalm 1 dankzij kringloop postpapier, toen een hype. En ik spreek nu over voorjaar 1974: een brief vanuit l’Abri in Eck en Wiel.

    1. Ik kan het me niet herinneren! Wel weet ik dat de natuur,de tuin en alles wat groeit en bloeit altijd een bron van inspiratie voor me is. Juist vanwege dat ritme dat God ingeschapen heeft. Dat herken ik zo mijn eigen leven. En de psalmen, ja waar anders vind je zo’n variatie en combinatie van emoties, strijd én geloof op poëtische wijze uitgedrukt? Ik probeer al jaren naar katholiek gebruik 1 psalm per dag te lezen/bidden. Altijd is er wel een verrassing!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s