Les Miserables en Amour

Gezien: Les Miserables
Regisseur: Tom Hooper
Duur: 187 min.(!)
Waar: Fulco Theater IJsselstein (voor het eerst daar geweest, prachtige zaal)
Waardering: 8

Een zingende Russell Crowe..Dat is even wennen. Het is een van de eerste scènes in de film Les Misérables en ik moet de neiging om hardop te lachen onderdrukken. Zijn stem is wat nasaal en klinkt in de eerste, voor mij onwennige, noten nogal geforceerd. Toch, wanneer ik me heb overgegeven aan de zingende acteurs, is die openingsscène magistraal. Rijen gevangenen sleuren aan lange touwen een grote boot het dok in. Bij iedere zwoegende ruk slaken ze een kreet en er komt een klaagzang op gang. Uit al die mannenkelen klinkt een aanklacht tegen hun onderdrukkers, van wie natuurlijk politiechef Javert (Russell Crowe) de verpersoonlijking is. Een soort Urker mannenkoor in het kwadraat. Maar dan met pit. (Sorry wanneer ik iemand beledig?)

Voor wie het verhaal niet kent even een korte samenvatting. Het verhaal is gebaseerd op de roman van Victor Hugo (19e eeuw). Geschreven o.a. om sociale misstanden in Frankrijk aan te klagen. Hoofdpersoon is Jean Valjean (Hugh Jackman), een arme sloeber die, om het kind van zijn zus te redden van de hongersnood, een stuk brood steelt en daarvoor tot 20 jaar dwangarbeid veroordeeld wordt. Hij ontsnapt, verandert zijn identiteit en bouwt een goed leven op als burgemeester van een klein stadje. Javert is echter geobsedeerd door Valjean en stelt alles in het werk hem alsnog te vangen.

Valjean neemt Cossette, het dochtertje van de gestorven fabrieksarbeidster Fantine, (Anne Hathaway) onder zijn hoede en probeert uit handen van Javert te blijven. Vanwege zijn angst voor ontdekking leiden ze een teruggetrokken bestaan. Cossette wordt echter verliefd op studentenleider Pontmercy, in Parijs. Die maakt deel uit van een beweging van opstandelingen tegen het regime van Napoleon III (neef vàn, 1848-1870), die gerechtigheid willen voor de armen en onderdrukten. Tijdens een confrontatie met de Franse politie raakt Pontmercy gewond en zou gestorven zijn, ware het niet dat Valjean hem op moedige wijze weet te redden. Weer loopt hij daarbij Javert, hoofd van de politie te Parijs nu, tegen het lijf. Een dramatische ontknoping volgt, waarbij het recht zegeviert.

In deze verfilming van het boek uit 2012, met in de hoofdrollen Russell Crowe, Hugh Jackman, Anne Hathaway en anderen, wordt uitsluitend gezongen. Het is een verfilmde musical of een musical met filmelementen. Daar moet je aan wennen, zoals ik al zei in het begin.

Maar dan sleept de film je mee. Er wordt zo mooi gezongen dat je eerst denkt, dit moet karaoke of playback zijn, of iets dergelijks. Maar iedereen zingt op eigen kracht! Tegelijk is het acteren fenomenaal. Jawel, theatraal en soms wat ‘over the top’, maar in een musical of opera leg je andere maatstaven aan dan in een film. De verpaupering en gruwelijke armoede is ook bijna te ruiken en tastbaar in beeld gebracht.

Ik heb, na enige aarzeling, genoten van het spektakel. Want dat mag je het gerust noemen. En van de duidelijke boodschap, waarbij het kwade het niet wint van het goede: moed, trouw en liefde.

De boodschap van de andere film die ik zag is minder helder. Bij het zien van Amour bleven wij  twijfelen wat de filmmaker wil zeggen. Daarover de volgende blog

2 gedachtes over “Les Miserables en Amour

  1. Mooie blog van mijn betere helft. Ik vond ook de christelijke dimensie van de film opvallend. Valjean bekeert zich tot God als reactie op de barmhartigheid van een priester, en ziet zijn leven in het teken van Gods genade in Christus. Op een gegeven moment bidt (zingt) hij een ontroerend lied voor z’n gewonde, toekomstige schoonzoon: “Comme un homme” (oorspronkelijk), “Bring him home.” Ik had tranen in m’n ogen.

  2. Manon

    Leuk om dit te lezen. Ben afgelopen weekend met mijn zussen geweest. Bij sommige scenes voelde ik mijn avondeten weer enigszins naar boven komen.. maar inderdaad een prachtige verfilming, veel beter dan de vorige. Was onder de indruk van Hugh Jackman, en nog meer van Anne Hathaway. Russel Crowe vond ik ook minder goed gecast. Wel toevallig dat iedereen elkaar steeds weer tegenkomt, viel me op in de film🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s