Nestgeur?

oostersorthodoxpinkster-dienst

Ze gaat graag mee. Om half tien haal ik haar op, mijn taalmaatje. Ze is gelovig, komt uit een Oosters-orthodoxe kerk en mist de kerkgang in Nederland. Ik heb aangeboden haar mee te nemen naar een kerk in de buurt van haar huis. Met de achterliggende gedachte: dan kan ze er zelf heen lopen, ze kan er mensen leren kennen die haar door de week ook kunnen steunen waar nodig. Want ze heeft het niet makkelijk. Financieel, sociaal, in haar huwelijk, ze is eenzaam en mist haar moeder in de opvoeding van haar kindje.

We gaan naar de Nieuw Testamentische Gemeente in mijn woonplaats. Een nogal weidse naam, maar ik ken er iemand die ik vertrouw en die ook bij de ChristenUnie betrokken is. Zelfs raadslid is geweest. Wie weet kan zij een rol spelen in de ‘aarding’ van mijn taalmaatje.

We worden vriendelijk welkom geheten in de verbouwde school. Iedereen is vriendelijk, er lopen mensen van allerlei leeftijden, etnische en sociale achtergronden. De straatkrant verkoper die altijd bij onze Jumbo staat komt naast me zitten en we maken even verder kennis. Hij herkent mij (oh, oh, was ik wel vriendelijk genoeg? Gelukkig koopt echtgenoot altijd de krant..). En hij blijkt uit hetzelfde land te komen als mijn taalmaatje. Ze babbelen wat. Hij is aardig en legt wat dingen uit.

De dienst start. Met aanbidding. Veel zingen, staan, geheven handen, de band, nou ja, al met al ook niet geheel onbekend in mijn eigen gereformeerde wereld. Wel wat langer, wat veel herhaling en tussendoor meer praten. Na een poosje kijk ik links naar mijn gaste die één stoel verder zit. Haar hoofd is gebogen en ze frunnikt wat aan haar broek. Ik voel dat ze niet op haar gemak is. Ik ruil van plaats met degene die naast haar zit en vraag haar hoe ze het vindt? ‘Dit is niet mijn kerk..het is vreemd’ zegt ze enigszins beteuterd. ‘Zoveel lawaai’. Ik heb een beetje meelij met haar. Ik herinner me hoe ik me voelde toen ik voor het eerst een dienst bijwoonde in een Pinkstergemeente. Ik had het liefst direct de kerk verlaten. De persoonlijke emoties van de mensen om je heen voelen heel vervreemdend wanneer je daar niet aan gewend bent.

Na een poosje begint de preek. Een goede boodschap over Jezus die kwam om te dienen, niet om gediend te worden, hoewel Hij alle recht had daarvoor gekozen te hebben. De spreker is vlot van de tongriem gesneden, maakt grapjes en spreekt snel. Het ontgaat N. volledig. Haar Nederlands is niet goed genoeg. Ook de krantverkoper kan het niet volgen en leest de bijbel in zijn taal.

Na de dienst geeft N. aan dat ze het gevoel had dat ze God aan het verraden was door bij deze dienst te zijn. Het is niet wat ze wil. Ik leg haar uit dat het ook niet het soort dienst is waar ik me echt thuis voel, maar dat het belangrijkste voor God niet is welke vorm een dienst heeft, maar of er uit Zijn woord gesproken en gezongen wordt. Maar dat gaat er niet in bij haar. Zo ga je toch niet met God om? Mensen slaan geen kruis….de muziek is lawaaierig, mensen knielen niet. Ze mist eerbied. Tenminste, zoals die vorm krijgt in de Oosters orthodoxe traditie.

Welaan. Om haar een (steun)kring van mensen te bezorgen bedacht ik dat de Pinkstergemeente daar de meeste kans op bood. Maarrr..mijn plan dient bijgesteld.

Volgende keer maar de katholieke kerk bezoeken. Mijn eigen kerk bevindt zich helaas niet in mijn woonplaats. Het doet me wel al meer gemotiveerd raken met mijn mede stadsgenoten een (huis)gemeente te beginnen.

4 gedachtes over “Nestgeur?

  1. anoniem sorry

    Mooi voorbeeld geeft deze vrouw… hoewel oosters ortodox dwalingen heeft die niet te onderschatten zijn (zie Ascese via http://www.kerkzoeker.nl/oostersorthodox.html / http://nl.wikipedia.org/wiki/Ascese ) waarbij de Russisch Orthodoxe Kerk de span kroont (nl. nog steeds bolwerk van de staat) is er één zeer belangrijk element wat veel kerken in NL totaal kwijt zijn… nl. eerbied / ootmoed voor God de Heere HEERE. Mijn advies, lees (een bep. periode) maar veel Oude Testament in een serieuze vertaling (Staten Vertaling / HSV / King James / NBV 1951) Ik heb overigens niet over handen in de lucht (staat ook in een Psalm)

    Nieuwtestamentische gemeente ken ik niet maar lijkt alsof ze het Oude Testament voor lief nemen… aparte naam dat in ieder geval.

    mooi dat je deze vrouw hebt willen helpen (of hebt geholpen) ge

    ps 1. jouw reactie op Powervrouw Blog mbt Almatine vind ik eerlijk gezegd jammer. Ipv dat je je afzet tegen de stigma´s van de schrijfster mbt de bevindelijke kerken (welke ook zeker gebreken hebben) doe je min of meer een duit in het zakje en zet je af alsof je wil zeggen ´ja maar daar hoor ik c.q. onze kerk niet bij hoor.. (dit doe je min of meer met 3 punten….) No hard feelings waarbij ik oprecht hoop dat de GKV weer wordt zoals vroeger (zeg 20 jaar geleden)

    1. Hallo AnoniemSorry bedankt voor de moeite nemen om te reageren. Altijd leuk, ook kritische reacties, zoals die van jou. Je toon is prettig en maakt dat ik de post nog eens zal herlezen wat betreft de ‘stigma’s’. Jammer alleen dat je anoniem reageert. Schrijf je zelf ook een blog?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s