Veertigdagen – notities bij het vasten (3) en driemaal taart

Polykarpus van Smyrna

Het is zaterdag. Van de veertigdagentijd in aanloop op Pasen zijn er 10 dagen voorbij, gerekend vanaf Aswoensdag, vorige week de 22e februari. Om me meer bewust voor te bereiden op Pasen, het feest van de Opstanding van Jezus Christus, laat ik in deze periode een aantal dingen na (een soort vasten). Zaken die ik lekker of leuk vind. Niet om mezelf te kwellen op masochistische wijze, maar meer als oefening. Hoe belangrijk zijn ze eigenlijk? En kan ik me, door het missen van sommige dingen waaraan ik gewend ben, me meer open stellen voor geestelijke         dingen? Sta ik meer open voor God en alles wat Hij belooft? Dat is van oudsher één van de doelen van het vasten geweest. Contemplatief en gericht op verdieping en verrijking van het geloof. Het hoorde niet om de ascese op zích te gaan.

Ik vind het heel boeiend om te lezen over geloofstradities in de vroege kerk. De gelovigen van toen stonden relatief dichtbij de gelovigen uit het Nieuwe Testament. Sommigen hadden nog rechtstreeks apostelen of leerlingen van apostelen gekend. (voor de geïnteresseerden bijv. Polycarpus, Ignatius). Jezus van Nazareth, de man, de mens, komt dan ontzettend dichtbij. Er zijn al brieven van einde 1e eeuw, van schrijvers die dus zeker persoonlijke kennis moeten hebben gehad van mensen uit de kringen rondom Jezus. Fascinerend. Het doet me realiseren hoe ik als kind dat opgroeide in een christelijk gezin en de kerk lange tijd in twee werelden leefde. Die van de kerk en het geloof. En de ‘gewone’ wereld. Lange tijd heb ik niet beseft dat Jezus een historische figuur was. Je geloofde gewoon in Hem. Punt.

Pas later begonnen die twee werelden langzaam te integreren tot één wereld. Met een zelfde geschiedenis. Van Abraham, Alexander de Grote, de Batavieren, Jezus van Nazareth, de Romeinen, Napoleon enzovoort. Excuus voor deze gebrekkige rondgang door de wereldgeschiedenis.

Maar goed, veertigdagentijd en vasten. Het gaat wat met vallen opstaan. Door niet meer te tv zappen houd ik uren tijd over om me te verdiepen in het Betere Boek. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik wel snel zit te dutten boven dat boek. Geestelijk verdiepende literatuur is voor de hersenen toch meer aanpoten dan, zeg maar, DWDD.

Ik ontzeg mezelf op eet- en drink vlak bepaalde geneugten en (op de koffie na!, ik word zo flauw van thee) went dat allemaal vrij snel. Door het culinaire te combineren met extra tijd voor lezen en bezinnen ontstaat er inderdaad een meer bewuste levensstijl die wel prettig is. En dat is een openbaring want je begint met het idee, dit gaat heel vervelend worden enzovoort, maar nu ervaar ik in feite zegen.

Ik zeg erbij dat ik inmiddels al 4 verjaardagen en feestjes achter de rug heb waar ik me niet geheel onthouden heb van een en ander. Maar het bewust zijn blijft wel.

Ik lees (als ik niet dut..)Tim Keller, Generous Justice en Letters from prison van Bonhoeffer, beide boeiend!

3 gedachtes over “Veertigdagen – notities bij het vasten (3) en driemaal taart

  1. Margreet

    Mooi geschreven, ik moet er zelfs om lachen en krijg bijna zin om ‘in feite ook zo’n zegen’ te ervaren! Maar vasten, wat betreft eten en drinken lukt voor mij niet (jong gezin, fibromyalgie dus zo weinig energie dat niet eten en drinken meer kapot maakt dan me lief is) maar bewust stil staan richting pasen is bijzonder goed!

    groetjes Margreet

    1. Met ‘gewoon’ eten en drinken ga ik ook gewoon door, hoor! Het zijn vooral de dingen die ‘extra’ zijn en strikt genomen pure luxe, maar die je met gezelligheid associeert, die ik probeer over te slaan, met als doel iets positiefs, meer bewust worden van enz….

  2. Ben even je weblog wat aan het doorlezen, dus een late reactie… De vastentijd is inmiddels voorbij. Herkenbaar wat je schrijft over de ‘ontdekking’ dat Jezus ook ‘gewoon’ een historische figuur is. En dat zijn geschiedenis, en de geschiedenis van de bijbel, verweven is met de wereldgeschiedenis. Hoe kan het ook anders? Daar ben ik me zelf de laatste tijd ook steeds meer bewust van. En daardoor gaat Jezus als persoon veel meer leven. Toch raar dat je dat na jaren van gereformeerd onderwijs (in mijn geval dan), toch zelf moet ontdekken, jaren later. Nu geef ik mijn kinderen zelf les, en probeer ik de ‘gewone’ geschiedenis waar mogelijk te linken aan de bijbelse geschiedenis (of andersom). Heel eenvoudig. Als het over het Romeinse rijk gaat, laten zien dat de Romeinen die in Nederland de baas waren, toen ook in Israël aan de macht waren.
    Martine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s