Tante Fie van Katwijk en dankdag

Vandaag was ik in Rijsbergen, bij mijn oudste nog levende tante. Ze is 95, ernstig ziek geweest, maar wonder boven wonder herstellende en helder als wat. Ze was teleurgesteld, zei ze, dat ze wakker werd na de operatie, ze had zich er op verheugd naar God te gaan. Ze heeft een prachtig leven gehad, veel liefde ontvangen, maar 95 jaren vindt ze wel genoeg.

Nu het echter niet zo mocht zijn heeft ze zich, met een blijmoedigheid die haar eigen is, weer geschikt in het nog een poosje verder leven. ‘Wel moeilijk, want ik ben nu zo afhankelijk in alles’, vertelde ze vanmiddag. Waarna ze een lofzang uitsprak op de goede verzorging van het tehuis waar ze woont, de liefde van kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen en andere familie. ‘God heeft me zo rijk gezegend’, dat zinnetje herhaalde ze regelmatig en aan de vonk in haar ogen zag je dat het geen cliché was.

Opmerkelijk voor een vrouw die zelf geen kinderen kon krijgen. Dat is een groot gemis geweest waarover weinig werd gesproken. Maar als enige broer en schoonzus van mijn moeder kregen zij geen kinderen terwijl de andere broers en zussen in de familie grote gezinnen hadden van gemiddeld vier à vijf kinderen. Door op een gegeven moment (ze waren al wat ouder en mijn neef een tiener)  een pleegzoon in huis te nemen is er voor mijn oom en tante ook een gezinsleven begonnen. Hij is als een zoon voor haar en mijn oom geworden. Door hem heeft ze nu ook klein- en achterkleinkinderen.

Wat me zo trof vanmiddag is haar open houding naar de mensen om haar heen. Altijd heeft ze naar anderen om gezien, ook in het verzorgingstehuis waar ze nu al 20 jaar woont. Een levenshouding waar ik van wil leren. ‘Ik heb zulke prachtige banden ontwikkeld in mijn leven’ zei ze af en toe, met blije ogen in dat mooie, oude gezicht . Ze is een levend bewijs van ‘wie goed doet, goed ontmoet’.  Maar meer nog van wat overblijft van waarde wanneer je terug kijkt op een lang en druk leven: echte vreugde en dankbaarheid voor de immateriële ‘prachtige banden’ met al de mensen die God op je levenspad brengt.

Een gedachte over “Tante Fie van Katwijk en dankdag

  1. Pingback: Tante Fie – klein in memoriam | PARELPAD

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s