Leeg huis en smsjes

Na 6 weken huisgenoten te hebben gehad is het huis vreemd stil. Niet dat we nu zulke luidruchtige vrienden hebben, maar mensen in huis, zelfs als zij boven zijn en wij beneden is toch anders. We zijn blij dat het allemaal goed is gegaan, dat ze hier nog waren toen hun kleinzoon Micah geboren werd en ze ook nog een paar dagen van hem konden genieten.

Micah Gootjes

Mijn vriendin en ik constateerden dat er in de verhouding ouders en kinderen iets wezenlijks veranderd is sinds we van centimeter tot centimeter op de hoogte zijn van de ontsluiting tijdens de bevallingen van onze kleinkinderen. We kunnen helemaal meeleven en zijn vanaf het allereerste moment betrokken bij bevalling en geboorte.

Geen haar op onze hoofden die er aan dacht onze moeders te bellen bij het begin van onze bevalling. Akkoord, het bestaan van de mobiele telefoon maakt de communicatie nu een stuk makkeljker, maar ik had er ook helemaal geen behoefte aan. Terwijl ik nu blij ben mee te kunnen leven en bidden vanaf het eerste moment!

Een cultuuromslag? Een grotere openheid tussen ouders en kinderen? Facebook mentaliteit waardoor we meer behoefte hebben ontwikkeld dingen te delen?

Voor Nederland misschien wel een hele goeie ontwikkeling. Wat minder formeel en afstandelijk en wat meer zoals het vroeger toch ook geweest moet zijn: in het ‘durrup’ ging alles toch ook als een lopend vuurtje rond?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s