Dagboek van een verhuizing – 8

Ik moest even wennen aan de nieuwe samenstelling van ons klusteam. In plaats van met drie waren we met vier man/vrouw aanwezig in ons nieuwe huurhuis om te schilderen en behangen. Ik was tot nu toe het klusmaatje geweest van Kim, mijn echtgenoot en samen hebben we vol toewijding IMG_4656 barok en zwartIMAG0195   IMG_4658 streepbehang van de muur weggestoomd. Urenlang. Best gezellig zo samen, hoewel hij tot de categorie ‘stille werker’ hoort en ik wel van een babbel houd zo tussen het stomen en krabben door.

Gisteren was er een behangexpert mee. Van beroep apotheker-assistente, dus we hadden goede hoop opIMAG0210  strak  en recht behang. Bobbels heb je altijd, die trekken wel weg. Kim ging haar assisteren, André was al weer fanatiek aan het schilderen, dus ik moest even zoeken naar een nuttige bezigheid. Niet dat die er niet waren maar ik moest omschakelen. Toen ik mezelf erop betrapte gedachtenloos de kranten in de afvalbak aan het vouwen te zijn en op nette stapeltjes te leggen realiseerde ik me dat dit in elk geval het huis niet verder zou brengen naar een bewoonbare staat.

Toen maar aan het soppen geslagen. De vethoek waar het fornuis normaal staat onder handen genomen. In de volle wetenschap dat het eens en voorgoed was. Tegeltjes soppen is niet mijn ding. Maar ik voelde enorme voldoening deze muurtjes te zien glanzen na een strategische aanval met Jif, schuursponsjes en een microvezel doek.

Na de koffie ben ik gaan sausen. Vreemd woord altijd. Echt jargon, want je kunt net zo goed verven zeggen, maar muren en plafonds saus je. Zoals je, wanneer je een houten vloer gaat schuren de vellingen moet fresen. Op de offerte werd dat genoemd, en werd fresen met een V geschreven. Vellingen vrezen. In een gelovig gezin ken je het woord vrezen alleen uit de Bijbel, God vrezen. Maar vellingen. Geen idee wat dat zijn en waarom ze eventueel gevreesd moeten worden. Ook de vakman kwam er niet uit toen we het hem vroegen. Als je vellingen vreest, tja, dan vrees je de vellingen, daar kwam de uitleg op neer.

Wikipedia bracht uitkomst. Een velling is een voeg (een spleetje, kiertje), maar dan tussen de houten planken van het parket. Ze schoon schuren heet fresen. Blijft een raar woord. Maar het resultaat van de actie mag er zijn, we hebben een prachtig geschuurde, gefreesde en geoliede houten vloer.

IMAG0198Met dank aan Marcel Hazekamp uit Tienhoven 
 

Een gedachte over “Dagboek van een verhuizing – 8

  1. Sylvia

    Zo leer je iedere dag weer wat! Ik dacht dat fresen het mooi afwerken van de rand van hout was. Wat een prachtige vloer trouwens Margreet. Je zal er toch wel naar uitkijken om hier ‘thuis’ van te gaan maken denk ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s