Dagboek van een verhuizing -7

Ik moet toch echt even beginnen met een loflied op de goede huisman. Die staat nog niet in Spreuken, maar ik stel voor hoofdstuk 32 toe te voegen.

Ik heb een partner die overal licht en volheid ziet waar voor mij slechts duisternis en leegte heerst. Wij lopen door ons nieuwe huis in IJsselstein waarin hevig geklust en geverfd wordt. Ik zie spetters en vlekken en kamers die niet klaar zijn. Behang wat er na 2 dagen nóg niet af is. Ik zie kleuren die net niet zijn zoals ik ze bedoelde. Ik zie, mopper, mopper, dat er slordige randjes langs het plafond zijn. Ik zie alles wat niet werkt of niet zoals ik wil.

Mijn partner loopt met een stralende glimlach naast mij. Wat is er al veel klaar! Wat is de kleur mooi geworden! Wat werkt de schilder nauwkeurig en hard! Wat schieten we toch op. Wat zijn we al ver met het behang..

Ik ben stil en ga bij mezelf te rade. Hoe zit dat nou? Ben ik nu echt zo negatief? Ben ik perfectionistisch? Meent hij echt alles wat hij zegt? Doet ie dat nu voor mij?

Ik kom tot de conclusie dat ik inderdaad perfectionistisch ben en hij niet. Dat ook hier weer het principe van het halfvolle en halflege glas geldt en dat ik gewoon een hele optimistische man heb. Waarvoor ik alleen maar dankbaar kan zijn. Iedere keer weer haalt hij me uit het donkere gat van wat verhuizen voor me is. Hij verstaat de kunst dingen te zien in proportie. Terwijl ik ze vaak allemaal even zwaar laat wegen. En hij heeft de gave om te genieten van kleine vorderingen.

Voor wie slecht verhuizen kan zou ik hem bijna voor een uurtarief uitlenen. Maar ik ben bang dat hij het nog echt zou doen als ik het voorstel. En nog gratis ook!

 

Advertisements

Over Margreet

Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, mijn kleinkinderen, mijn Amerikaanse en Franse familie, te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier.
Dit bericht werd geplaatst in Daily life. Bookmark de permalink .

5 reacties op Dagboek van een verhuizing -7

  1. Willemien zegt:

    Wat herkenbaar!

    Like

  2. Jolien zegt:

    Lieve Margreet,
    Het komt goed!! Echt waar. Ik ga morgen het afscheid in, dat vind ik vreselijk. Kan ik Kim voor zaterdag dan lenen?
    Positiviteit is zeker bij mij ook op zijn plaats….zit alleen maar te stressen en ben nog lang niet kaar..zelfs werkstukken liggen nu nog voor me, ga ze snel afmaken ..morgen doe ik definitief de deur op school achter mij dicht en dan moeten ze toch wel de cijfers hebben.
    Sterkte!

    Like

  3. Frouckje zegt:

    HAHAHA Wat een mooi contrast. Ik zie het voor mij! Je zou er haast een klucht van kunnen maken!

    Like

  4. margreet zegt:

    Jolientje! Wat een spannende tijd voor je! Kim zelf kan niet komen (ze zouden raar opkijken daar!) maar zijn mentaliteit straalt hij je toe :)- Voor het moment leven, dingen laten gebeuren en bij alles denken: Heer, het is Uw plan, ik laat de stress bij U.
    Jij ook sterkte hè. Ik hoop er echt te zijn de 25e.

    Like

  5. Jolien zegt:

    Bedankt, maar het is de 26e hoor!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s