Antonie Kamerling en het ongeboren kind

Antonie
Vandaag prominent in het nieuws de suicide van Antonie Kamerling, acteur. O.a bekend van de tv soap Goede Tijden Slechte Tijden en de film De kleine blonde dood van Boudewijn Buch. Hij was 44 en laat een vrouw en twee kinderen na. 

Als motief voor de zelfmoord noemt men de zware depressie waaraan hij sinds maanden leed. Het was niet de eerste depressie. Als student rechten raakte hij overspannen. De wilde levensstijl zal daar ongetwijfeld debet aan geweest zijn. Blowen en zwaar drinken zijn over het algemeen voor mensen met een aanleg voor emotionele stoornissen niet bevorderlijk. Hij is daarmee gestopt en in navolging van zijn moeder yoga gaan beoefenen. Hij knapte op en kort daarna brak hij door met de verschillende rollen in films. 

In een recent interview (geciteerd in Shownieuws 07-10-2010) zei hij: de depressie is zo zwaar dat ik niets meer ben, geen partner meer, geen vader meer en ik ben er ook niet meer voor mezelf. Zijn vrouw Isa Hoes, collega actrice, raadde hem aan hulp te zoeken, met zijn broers te gaan praten. ‘Hier zag ik enorm tegenop. Voor mijn gevoel moest ik altijd sterk overkomen, omdat ik bang was dat mensen me anders niet leuk, lief of aantrekkelijk zouden vinden. Tot Isa zei: Waarom zeg je niet gewoon dat het slecht met je gaat? Ik had er nooit eerder bij stilgestaan dat dit zou mogen.

Het heeft niet mogen baten. Of hij professionele hulp heeft gezocht en gekregen weet ik niet. Of hij medicijnen is gaan gebruiken weet ik ook niet. Het is een tragische dood. Niemand wil zijn partner en kinderen iets dergelijks aandoen. Het is de ziekte die de geest verstoort en doet geloven dat de dood het enige antwoord is. En dat is de grootste leugen.

Ik leef mee met de nabestaanden. Uit ervaring weet ik dat je leven nooit meer hetzelfde zal zijn.

Ongeboren kind
Iets anders wat mij de laatste dagen een paar keer onder ogen kwam was het bericht over de dood van een nog ongeboren kind.

Wie?  Dit kindje zou op 27 januari geboren zijn als zijn ouders niet hadden besloten hem al na de 20-weken echo geboren te laten worden. En te laten sterven. Het gaat dus om een een afbreking van de zwangerschap van dit kindje. Zijn abortus. 

Hij bleek nl. bij een vruchtwaterpunctie een ernstige afwijking te hebben. Hoe zwaar de ouders het ook vonden, het bracht hen tot de beslissing dat er in hun leven geen plaats was voor zo’n kindje.  En ze besloten hem te laten sterven. Ze hebben er een boek over geschreven: Misschien was je vandaag wel geboren. Het is een verslag over wat het met je doet als je je kind verliest: dagboeken van de moeder, fotografie van de vader. 

Ik vind dit zeer verhullend taalgebruik. Het kindje zou gewoon geboren zijn op 27 januari als zijn ouders niet voor zijn dood hadden gekozen. De dood als enig antwoord op het  vooruitzicht van het krijgen van een gehandicapt kind. Het doet pijn als je dit leest. Ook voor deze mensen zal het leven nooit meer hetzelfde wezen. 

Vanavond las ik psalm 57, voor mij een psalm in nood:
Have mercy on me, oh God, have mercy on me – for in you my soul takes refuge – I will take refuge in the shadows of your wings – Until the disaster has passed

Naast medicijnen, professionele hulp, lotgenoten contact en heel veel liefde van mensen in je omgeving is de Schuilplaats in de schaduw van Gods vleugels de veiligste plek om de storm te doorstaan, zonder te kiezen voor de dood.. Hoe verleidelijk die oplossing ook kan lijken.

Misschien zijn al die middelen samen wel Gods vleugels. Hij draagt je door de rampspoed heen.  Van de depressie en het gehandicapte leven.              

 

11 gedachtes over “Antonie Kamerling en het ongeboren kind

  1. Susanne Roosenbrand

    Typische naam hebben ze dat kindje gegeven: ‘Hij (God) verlicht/’stralend’ is de betekenis. Kleine Jaïr heeft alleen nooit de kans gekregen om te stralen…

    Bah! Ik kan zo gefrustreerd raken van dit soort dingen! *loslaten…*

  2. GJ Witteveen

    Deze maand verschijnt het boek waarover je schrijft: dezelfde titel, dagboeken van de moeder en fotografie van de vader. Ik ben een goede vriend van deze prachtige mensen.

    Vermoedelijk heb je moeite met het afbreken van een zwangerschap. Vermoedelijk heeft dat met je christelijke achtergrond te maken. Dat begrijp en respecteer ik, maar enigzins met moeite deze keer.

    Want Jair is niet de naam van het kindje en het gaat al helemaal niet om Down-syndroom. Sterker nog, je kunt dit boek nog niet gelezen hebben. Het lijkt er dus op dat je een aantal zaken nogal vrij interpreteert. Waarom doe je dat?

    En nee, natuurlijk is de dood niet het enige antwoord. Maar je eigen realiteit te creeren door de naam van het kind naar jouw goeddunken te wijzigen en Down-syndroom op te voeren en te zeggen dat er daarvoor geen plaats was in het leven van de ouders gaat alle perken te buiten.

    Beschamend. Ongepast. Of je moet het heel toevallig over een ander boek hebben. Met dezelfde auteurs en uitrekendatum en titel. In dat geval bied ik mijn nederige excuses aan.

  3. margreet

    @G.J. Witteveen: Ik baseer de gegevens uit mijn blog op een artikel dat ik las waarin de moeder van het niet-geboren kind de naam en de reden opgaf zoals ik die in de blog noem. Ik ben een half uur aan het Googlen geweest omdat ik me niet voor kan stellen dat ik die gegevens uit mijn duim gezogen heb. Ik kan echter behalve de aankondiging in het tijdschrift van De Jonge Hond het artikel niet meer vinden en moet dus, wanneer die gegevens niet kloppen mijn excuses aanbieden! Ze zijn niet willens en wetens verzonnen om mijn eigen realiteit te creëren. Ik hou de mogelikheid open nu dat ik twee artikelen door elkaar gehaald heb. Ik blijf de afbreking betreuren, maar zal de gegevens aanpassen, anders is het onzorgvuldige informatie en dat is persé niet mijn bedoeling met dit blog.

  4. margreet

    Beste Y. Gebbe,

    Wat zie jij als onwaarheden over uw boek? Ik heb de gegevens uit een vooraankondiging van het uitgeversblad d’Jonge Hond gehaald. Al eerder wees een kennis van u mij erop dat ik verkeerde gegevens gebruikte die ik toen heb aangepast. Nogmaals excuus daarvoor. Maar nu vraag ik me af wat er verder niet waar is, behalve dat ik pleit in mijn blog voor het laten leven van een gehandicapt kind. Daarin verschillen u en ik van mening. Maar als er echte feitelijke onwaarheden zijn wil ik de blog vanzelfsprekend nogmaals graag aanpassen. Overigens wil ik ook het boek graag lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s