Aan de Amsterdamse Grachten, werelderfgoed

Wat me het meeste bijblijft van mijn wandeling langs de Amsterdamse grachten, rondom de Noorderkerk, en verder, zijn de flamboyant geklede mensen. Ze kunnen zo uit een schilderij van Rembrandt zijn weggelopen. Hoeden, mutsen, fluwelen en satijnen jurken, rokken, jassen, veelkleurige combinaties in mannenkostuums, grote, kunstzinnige ringen en kettingen, kortom een artistieke, prachtige stoet van mensen. Ik kijk mijn ogen uit. Ik woon zelf niet in een dorpje en toch heb ik het gevoel uit de provincie te komen en voel me heel gewoontjes tussen dit kunstzinnige volk in mijn driekwart spijkerbroek en polootje. Gelukkig ben ik niet vergeten mijn oorbellen in te doen en heb ik me uitgedost met make-up.

Op de Noordermarkt is het dringen geblazen. Rondom de kerk is het meest begeerde plekje. Tweedehands kleding en spullen. De moed zinkt mij in de schoenen als ik een duik probeer te doen naar mooie laarzen van 189 naar 35 euro afgeprijsd. Ik loop verder maar na tien minuten gaat het toch weer trekken. Zulke leuke laarzen, stapels dozen, en voor die prijs….Ik verman me en stort me opnieuw in de menigte. Ik bereik zo waar een plekje tot aan de kraam en zie dat in die tien minuten de stapel dozen tot de helft is gereduceerd. Alle 39 en 40’s zijn eruit. Voortaan mijn jachtinstinct sneller gehoorzamen.

Een tweedehands kleding kraam met alleen merkkleding, alles voor 5 euro. Een grote berg om in te graaien. Ik vind graaien leuk maar met nog 100 anderen wordt het me te veel. Ik loop weer verder en besluit alleen nog maar te kijken om een burnout te voorkomen.

Dan komen de spulletjes. Vijftiger, zestiger jaren, servies, aardewerk…Ik breek direct mijn gelofte en sta al weer tussen de artistieke meute. Maar hier is het beter toeven, want alles is duurder. Ik verlekker me aan de spullen maar hoor mijn geweten opdreunen hoeveel borden, kopjes, thee- en, suikerpotten, melkkannetjes, pindasetjes en schalen er al in de kast staan en de lust vergaat me. Ik loop weer door.

Boekenstalletjes. Ik durf niet eens te kijken. Mijn eigen boekenkasten heb ik aan een eerste zuivering onderworpen en de dozen staan nog op zolder om te worden weggebracht. Geen boeken tot die verkocht zijn is de afspraak.

Noordermarkt. Zonder iets te kopen kom ik er weg! Een unicum. Op de hoek stel ik mezelf op in de rij bij De Winkel waar ze de lekkerste appeltaart van de wereld verkopen. Ik troost mezelf met een groot stuk, met slagroom.

 Ik wandel verder door het gebied en ben werkelijk onder de indruk weer van hoe mooi het hier is. De dwarsstraatjes zijn allemaal opnieuw geplaveid, langs de panden zijn overal kleine tuintjes gemaakt, potten en bakken met bloemen en struiken. In de grachten liggen de woonboten, langs de hekken op de bruggen de fietsen, dit is zo Nederland. Als de zon doorbreekt en in het water van de grachten  de wolken weerspiegelt ben ik even helemaal trots op Nederland.

3 gedachtes over “Aan de Amsterdamse Grachten, werelderfgoed

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s