Indian Summer Dress – workshop SaskimoBloem

IMG_3944 IMG_3956 IMG_3965 Saskimo en Bloem 

Daar sta ik dan. Nog niet helemaal genezen van een griep, met een hoest alsof ik 1 pakje per dag rook. In mijn onderbroek en BH. Zes paar ogen kijken naar me en analyseren mijn figuur. We hebben een groot papier met voorbeelden: de triangel, de omgekeerde triangel, de zandloper, het vierkant, de cirkel of de appel en nog een paar. Er wordt gekeken naar brede of smalle  schouders, brede heupen, dijen, dikke buik, grote borsten of niet. Een bepaalde combi levert een bepaald figuur op. Ik blijk een omgekeerde triangel te zijn, met dunne benen. Een soort aardappel op stokjes, zeg maar. Doel van de analyse is te weten te komen wat je wel en wat je niet moet dragen.  Je mooie  elementen benadrukken en de mindere niet extra onderstrepen door de verkeerde kleding te dragen.

Om de beurt staan we, heel kwetsbaar, voor de groep. Het leuke is dat niemand zich echt ongemakkelijk voelt. Vrouwen onder elkaar, niemand met een modellenfiguur. Het is gewoon gezellig. Na de sessie voelen we ons zo op ons gemak dat we bijna vergeten ons weer aan te kleden… ‘Oh ja, ik had ook nog een broek aan’.

Ik ben op de workshop Indian Summer Dress van SaskimoBloem, twee meiden die met hun diploma coupeuse op zak op een creatieve manier er wat mee willen doen. We gaan namelijk een jurkje naaien, op onze maten gemaakt op patroon en onder begeleiding van de professionals. Ik kan wel naaien, maar net als de meeste dingen in mijn leven heb ik het zelf allemaal een beetje uitgevogeld en nooit echt de fijne kneepjes en details geleerd die maken dat er ook af en toe wat lukt..

Nu gaat het volgens de regels van de kunst, knippen, raderen, rijgen, passen, aanpassen, weer rijgen en dan pas stikken. Pffff, wat een karwei eigenlijk zeg. Ik heb nog meer bewondering voor onze coaches Saskimo en Bloem die twee jaar lang jurkjes, kraagjes en bloesjes op schaal (!) moesten maken om het vak te leren.  

Na 2,5 dag is mijn werkstuk bijna klaar, ik helemaal uitgeput maar wel voldaan. Met een groep meiden zo een paar dagen bezig zijn is erg leuk en stimulerend. Alleen de techniek blijft het grote hoofdpijnpunt. Net als een computer die altijd op het meest ongeschikte ogenblik dienst weigert, heeft een naaimachine de neiging rare geluiden te maken als je net midden in een belangrijke naad zit. Eerst wil je het negeren, maar dat is onmogelijk. En ja hoor, het spoeltje zit niet goed en rammelt als een gek in zijn ‘huisje’ of er is iets met de spanning en er zit opeens ipv 2 draden een soort kabel van draden achter de stof en die zit ook nog ergens muurvast in een gaatje.

En dat was dus de reden dat ik er in het verleden mee kapte. Als ze geen machines kunnen maken die betrouwbaar zijn doe ik er niet meer aan mee had ik toen bedacht.

Daar is helaas nog geen verandering in gekomen. Maar onder begeleiding van iemand werken die desnoods ter plekke je naaimachine uit elkaar haalt en weer aan de praat krijgt, kijk dat was nieuw voor mij!

Geleerde les: als ik iets wil meer op zoek gaan naar hulp en assistentie. Het maakt het een stuk makkelijker en gezelliger.

5 gedachtes over “Indian Summer Dress – workshop SaskimoBloem

  1. Herman

    Een opgeheven hoofd! Mooi zo.
    Het is toch eigenlijk irrationeel, niet waar? In alle rust Metformine slikken of insuline injecteren, en dan bang zijn om verslaafd te zijn aan een geneesmiddel als een antidepressivum.

    Het blijft overigens wxe9l een mooie tekstuele tegenstelling: slavernij vs. opgeheven hoofd. Maar dat is een ander verhaal.

    Ik ben de HEER, jullie God, die jullie uit Egypte heeft geleid om je uit de slavernij te bevrijden. Ik heb het juk gebroken waaronder je gebukt ging, zodat je weer met opgeheven hoofd kunt rondlopen.

  2. Sas

    Wil het boek van Bodde wel graag lezen. Het blijft zo lastig om te bepalen in hoeverre een depressie iets is wat je zelf in de hand hebt… ik ben er steeds meer van overtuigd dat je het voor het grootste gedeelte toch niet zo in de hand hebt. Al vind ik dat ook best weer eng om zo uit te spreken.

  3. Thea

    Ik injecteer insuline en slik een anti depressivum, heb 1 keer geprobeerd te minderen maar dat mislukte. Dat probeer ik toch ook niet met de insuline!! Met opgeheven hoofd. Goed zo zussie.

  4. Eke van der Wal- Malda

    Heel leuk!
    Ik volg op afstand (via Frouckje, ik ben haar moeder en ik hou van kleren) de verrichtingen van de dochter van……
    Ze moet vooral doorgaan!
    Hartelijk groetend, Eke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s