Alles nieuw

Vandaag had ik voor het eerst sinds een tijd een pas geboren kindje in mijn armen van net een week. Zaaitips_zaaien_4_2Zo’n prachtig klein, volkomen gaaf geschapen mannetje, met een velletje zo zacht als zijde en haartjes die ruiken naar Zwitsal. Ik ben een echt moederdier geloof ik want mijn ingewanden knijpen altijd samen bij zoiets moois en ik kan het niet laten te denken dat ik zelf ook weer wil, een keertje nog. Dat duurt maar eventjes, maar is wel heel sterk, zelfs op mijn 55ste. Dit kindje is de jongste van vier en beneden was het een drukte van jewelste dus al gauw dacht ik, nee, het is wel weer goed zo voor even.

Gelukkig kan ik voor knuffeldrang terecht bij de kleinkinders. De oudste al weer zo oud dat hij er wel een bui voor moet hebben. Ik vraag tegenwoordig of het mag, een kus en een knuffel en dan knikt hij trouw ja, want hij vindt het ook nog best fijn. Maar ja een jongen van vijf is ook af en toe heeeeel stoer, dus oma, hou je in!

Het nieuwe baby’tje weerspiegelt het seizoen, we fietsten er doorheen vandaag:  kersenbloesem, gele forsytsia,  romig witte magnolia, het felle groen dat als een gazen sluier over de duinen ligt. Ik zie het en kan er van genieten. Dat op zich is al om van te genieten! Wat zijn er veel lentes voorbij gegaan dat ik alles zag en zo verlangde om te genieten maar het niet kon. Er is niets zo bizars als weten dat je wilt genieten, maar niet bij die ervaring te kunnen en daar vervolgens heel verdrietig van te worden. Boehoe, alles is zo mooi maar ik voel het niet, kan er niet bij, ik sta voor matglas.

Er staan in de vensterbank weer een paar kleine kasjes met zaaispul. Geen heel bijzondere planten, Petuniazomergoed. Het blijft voor mij een wonder te zien dat uit miniscule zaadjes miniplantjes ontstaan, met hele kwetsbare blaadjes en stengeltjes die vervolgens (als alles goed gaat) sterk gemaakt door warmte en vocht een eigen leven gaan krijgen. En dan na een week of 8 beginnen de eerste knopjes te komen. Ik weet niet meer welke kleuren ik gezaaid heb, volgens mij gemengd, dus het blijft een verrassing. De kiemkracht van dat, bijna met je gewone zicht niet waar te nemen zaadje, is zo krachtig. Geweldig. Ik heb mezelf vaak ook moed ingesproken naar analogie van die onaanzienlijke zaadjes die toch… met veel geduld…Ik zag het onder mijn ogen gebeuren en dat gaf hoop. Was ook visueel onderwijs. Geef je zelf de tijd om een tijdje ondergronds te wortelen, langzaam te groeien, even verborgen te zijn, onaanzienlijk, onzichtbaar. Er valt niets te forceren. Het zijn gang laten gaan en voeding zoeken bij God. De bloei komt op zijn tijd. Niet eerder, niet later.

2 gedachtes over “Alles nieuw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s