Feestdagen

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Afb046

Vroeger ging ik met de feestdagen naar mijn ouders. Op de tweede Kerst-, Paas of Pinksterdag. Met man en kind(eren). Eerst alleen met de oudste. Toen waren we 8 jaar lang in het buitenland, dus kwam het niet voor dat we feestdagen samen vierden. Ons verlof viel meestal in de zomer. Maar na 1988 waren we terug in Nederland en inmiddels waren er vier kinderen.

Ik probeer voor de geest te krijgen hoe we dat toen deden. De zondag was eenvoudig, man moest voorgaan in de kerkdiensten. Terwijl ik dit schrijf  bedenk ik, dat mijn vader in ’86  al overleden was en dat mijn moeder daarom meestal bij ons was. (Of bij een zus en haar gezin). Zij kwam dan logeren en nam een tas met toepasselijk lekkers mee, wat ze tevoren op de markt had gekocht. Lekkers en gezellig gingen samen bij mijn moeder.

Het naar-huis -gaan- gevoel ken ik dus maar van een heel beperkte periode. En toch is het een heel sterke, nostalgische herinnering. Thuiskomen was voor mij altijd sterk verbonden met een gevoel van even geen verantwoordelijkheid dragen. Even alles loslaten, niet hoeven zorgen. Dat vind ik vreemd omdat ik tegelijk het gevoel heb gehad dat ik zorgen moest voor mijn ouders. Mijn vader was op latere leeftijd veel ziek, psychisch niet in orde en vaak somber. Mijn moeder zorgde goed voor hem maar had het zwaar door zijn moeiten. Zij wilde er graag op uit, gezellige dingen doen, vroeg uit de veren, genieten van het zonnetje en de natuur of een stadje, maar mijn vader had daar weinig zin en energie voor. Ik denk nu dat hij depressief was en veel moeite had zichzelf te motiveren. Opstaan was een kwelling, hij kwam zelden voor 11 uur uit bed. Terwijl mijn moeder het liefst om 8 uur aangekleed en wel met een kop thee in haar stoel zat om het nieuws te kijken.

Terug naar het thuiskomen voor de feestdagen. Ondanks de obstakels mis ik bij tijd en wijle het unieke gevoel van binnenstappen bij vader en moeder, hun onvoorwaardelijke en ongeveinsde blijdschap te ervaren van het weerzien en me te laten verwennen.  Het is een ontmoeting die alleen plaatsvindt tussen ouders en kinderen, denk ik. Ik idealiseer onze relatie niet. Maar de ervaring van je geliefd te weten en puur door je aanwezigheid en die van je kinderen hen blij te kunnen maken was en blijft een zeer belangrijke basis voor mijn leven. Daarom mis ik hen nog steeds. Vooral met de feestdagen.

  

Een gedachte over “Feestdagen

  1. Anoniem

    Mooi Margreet,
    Herkenbaar,hoewel mijn moeder ook niet makkelijk was.
    Kweet zeker dat het voor jullie kinderen ook geweldig is om een tijdje thuis te komen.
    Wij doen het dan tegenwoordig maar met Skype….
    Gelukkig zijn er ook de broers en zussen inde kerk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s