Love’s labours lost of linzensoep door het gootsteenputje

De drab sijpelt tergend langzaam door het gootsteenputje. Zelfs weggooien levert nog problemen op. Dertig uur geleden heette deze brei nog linzensoep. Nog een dag eerder stond een grote pan met water en kip op het fornuis te pruttelen, samen op weg naar een geurige bouillon, de basis voor iedere goede soep.
Vanavond deden we nog een manmoedige poging een kopje van de soep tot ons te nemen, maar het moest het ervan komen: weg ermee.

Tussen het moment dat ik een pan met smakelijke linzensoep had en een pan met oneetbare prut lagen misschien een paar minuten van onachtzaamheid. Wat was er gebeurd?

Ik was jarig gisteren en had het idee opgevat Open Huis te houden voor familie, vrienden en gemeenteleden van de kerk. Van twee uur in de middag tot en met de avond.

Ik wilde het niet al te ingewikkeld maken dus op het menu voor het avondeten stonden broodjes knakworst en linzensoep. Rond half zes gingen we over van koffie en taart, drinken en snacks naar de soep. Ik begon met de laatste voorbereidingen. Alles was onder controle. De enige vergissing die ik maakte was met iemand die mij aansprak een gesprekje te beginnen terwijl de soep aan het opwarmen was. Het was tenslotte mijn verjaardag. Dit bleek echter fataal.

Een zware brandlucht drong opeens mijn reukorgaan binnen. Oh nee. Mijn soep, mijn grote, weeshuismaat pan overheerlijke linzensoep!

Twee vriendinnen met veel levens- en soepervaring stonden mij bij in mijn paniekaanval die volgde op de constatering dat de soep was aangebrand en verleenden eerste hulp.

Op een natte theedoek zetten, riep de de eerste vriendin. Al mijn theedoeken lagen als zwarte dweilen ergens op de grond nadat er 10 kinderen de tuin in en uit gelopen waren, dus een natte doek ergens vandaan getoverd. En nu? Er wachten wel 35 mensen…
Snel overgieten in een andere pan, was de volgende raad. Snel overgieten? Waar laat ik even 10 liter soep? Ik heb maar 1 weeshuispan. Ok, alle plastic beslagkommen en andere grote opvangvaten uitgestald en gieten maar. (ondertussen kwamen om de 10 seconden mensen vragen of er misschien iets was aangebrand?)

Het zweet droop van mijn rug en mijn stemming was (eufemistisch) te omschrijven als ‘zeer geprikkeld’. Na een intense schrobbeurt om het zwarte aanbaksel te verwijderen moest alles weer teruggegoten in de Grote Pan. (Weet iemand hoeveel spetters dat oplevert?).

Ondertussen was de soep weer koud na la dat gehannes, dus gauw het vuur er weer onder. De vriendinnen gingen proeven. Valt heel erg mee, zei er een. Als je het niet weet proef je niets, zei de ander. Dank je de koekkoek, dacht ik, jullie zijn lieve vriendinnen, maar ik proef slechts aangebrande soep.

Gelukkig was toen inmiddels ook de tomatensoep warm. Na het eten was de tometensoep op. Van de linzensoep was zeker nog 7 liter over.

En die stroomt nu langzaam door de afvoerbuis naar de zee…
Love’s labour lost.

Verder was de verjaardag zeer geslaagd!

7 gedachtes over “Love’s labours lost of linzensoep door het gootsteenputje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s