Slumdog Millionaire

Slum Gisteravond de film gezien. Ruim twee uur meegezogen op de golven van een Indiaas spektakel van kleur, muziek en snelle beelden. Uitermate boeiend en de moeite waard om te zien en beleven. Sommige beelden van de ervaringen van de Indiase hoofdrolspelertjes uit de sloppenwijken zijn schokkend en blijven hangen. Het misbruik, de uitbuitingen, de armoede, de onverschilligheid van een hele maatschappij tov de ellende van bevolkingsgroepen puur vanwege hun kaste, het zijn dingen die je weet en vaak genoeg voorbij ziet komen in kranten en op TV. Maar een speelfilm brengt het allemaal op een andere manier dichtbij.

Dat is tegelijk ook de reden dat ik met een onbevredigd gevoel naar huis ging. Had ik nu over de ruggen van sloppenwijkbewoners een gezellig avondje uit gehad? Het verhaal over de twee broertjes Jamal, Salim en het vriendinnetje Latika is aangrijpend maar ook een rags-to-riches/feel good verhaal. Niet van toepassing op de miljoenen die gewoon vandaag nog op de vuilisbelten hun bestaan bij elkaar moeten rapen.

Ik zit dus met een dilemma. Is het wel ethisch zo’n film te maken, zonder bijvoorbeeld er een project aan te verbinden voor de bewoners die de twijfelachtige eer bezitten de hoofdrol te spelen omdat ze zo ‘prachtig’ arm en ellendig leven? Er blijkt voor de kinderen die meespelen in de film wel e.e.a. geregeld: Slumdog bosses defend indian actors.doc

Ik had me beter gevoeld als er na de film een vermelding was geweest dat 50% van de opbrengst naar het stichten van scholen en zo gaat. Of is dat mijn geweten afkopen?

Toch maar wat extra geld overmaken naar Red een Kind. Een kleinschalige organisatie met goeie projecten o.a. in India.

4 gedachtes over “Slumdog Millionaire

  1. Lieve Margreet,

    Ik vind het moedig van je dat jij je kwetsbare kant op deze manier deelt. Ik wens jou ook een mooi en vredig 2009 toe! Fijn dat ook de moderne communicatiemiddelen delen mogelijk maken op weer een nieuwe en unieke manier!

    Frouckje

  2. Sas

    ik had hetzelfde dubbele gevoel na afloop. Ik realiseerde me dat ik tegen het einde van de film een blijvende grote glimlach op m’n gezicht had, maar toen ik op zij naar Sunny keek zag ik bij hem tranen in z’n ogen. Ik besefte me toen dat dit verhaal toch wel voor een enkeling in India is weggelegd. Het blijft voor de meesten bij dromen over zo’n mooi einde…geweldige film, maar zoals je zegt mom, laat het je met een onbevredigd gevoel achter. Maar dat kan natuurlijk juist zo bedoeld zijn door de maker.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s