Openbaar Stilstaan

Ik heb weer eens een moedige poging gewaagd gebruik te maken van het OV. Goed, ik neem regelmatig de trein naar Utrecht, maar dat gaat meestal wel ok. ’s Ochtends heen, ’s middags terug. Zo gauw er een busreis aan vastzit word ik al wat huiverig, maar kom op, niet zeuren, voor je het weet ben je er, en de auto is helemaal niet te doen.

Met deze positieve instelling besloot ik ook de trein terug te nemen uit Woudenberg. Nu ligt Woudenberg 20 min. rijden van Utrecht met de auto. De provincie heeft allang besloten dat iedereen een auto heeft, dus rijdt er maar 1 bus per uur, en de laatste verbinding (LAATSTE) vertrekt om 18.11 uur, richting het station in Maarn.

Om 17.15 zaten dochter en ik dus te eten met de kleinzoons opdat oma op tijd vertrekken kon. Om 17.50 uur de reis naar Den Haag aangevat. Bus kwam op tijd, dat is wel het minste wat je mag verwachten van zo’n slechte dienstregeling. Om 18.30 ging de trein vanuit Maarn. Op het (mini) station hoorde ik al ver buiten het perron (er zijn er 2, heen en terug, het leven is simpel in dat deel van Nederland) dat er geen treinen gingen. Oh nee, wat nu. Geen trein, geen bus, geen auto. En het was stervens koud. Na verloop van tijd, korter dan we hadden gevreesd (inmiddels waren we als wachtenden niet langer losse individuen maar een hechte groep slachtoffers) kwam er dan toch een trein.

Met drie kwartier vertraging kwam ik op CS Utrecht aan, de trein sukkelde langzaam voort.
Vanuit Utrecht hoopte ik op een speersnelle intercity naar den Haag, maar helaas. Als er 1 intercity langzaam rijdt breidt zich dat als een olievlek uit naar alle andere treinen blijkbaar.

Gelukkig had ik m’n Kafka on the shore bij me, van Haruki Murakami. Ik kon me geheel ontrekken aan mijn deprimerende omgeving (op de treinverlichting is ook al bezuinigd).

Toen eindelijk de tram naar Scheveningen, die wel nog een kwartier op zich liet wachten, op het koudste plekje van Nederland.

Geheel versteend kwam ik drie uur na vertrek aan in mijn huis.
Ik heb tenminste een kortingskaart. Op zo’n reis moet je eigenlijk geld toekrijgen.

Een gedachte over “Openbaar Stilstaan

  1. Arme jij! Maar volgens mij kun je geld terugkrijgen. Tenminste, de NS had ooit zo’n formulier. Als je meer dan zoveel minuten vertraging hebt, mag je er aanspraak op maken. Weet niet of het nog zo is, maar wellicht de moeite waard dat op de site van NS uit te zoeken? Al is het maar voor je gevoel van rechtvaardigheid!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s