A little taste of Harvard and the rest

Gisteravond meegeweest met Kim naar een event van de Harvard Alumni club. Met het klimmen van de jaren is Kim’s hang naar het goede Amerikaanse verleden toch wel aan het toenemen. Zijn enigzins verborgen (want altijd op onmogelijke tijdstippen te volgen) Red Sox Brs_kleinverslaving is daar een stille getuige van. Nou, stil…Afgezien dan van de ijselijke, nachtelijke kreten bij opwindende momenten in een wedstrijd, waar ik van wakker schrik. Sint had er een kostelijk gedicht over geschreven en een Boston Red Sox-companion gemaakt voor Kim.

Maar goed, dat had ik al eens verteld. Nu zijn we dus op een pad waarbij ik Kim beter vergezellen kan, want de gebeurtenissen vinden plaats op een acceptabel tijdstip. Vorig jaar is Kim voor het eerst naar een Harvard club event geweest, toen nog alleen, maar ik deel de herinnering met hem. Als aandenken daaraan hebben we nl. een gigantische witte badhanddoek met daarop in mega letters het woord GOOGLE, want die sponsorden de avond.

Ik zie die badhanddoek meer dan me lief is, want Kim wil zich altijd op het strand verkleden. Hij bindt dan standaard het GOOGLE laken om zijn heupen om zich vervolgens zeer vaardig in z’n zwembroek te steken of zich eruit te hijsen. Ik heb hem wel eens gevraagd de handdoek binnenste buiten om te doen zodat niet het hele strand mee kijkt naar wat die man toch aan het hannesen is onder die enorme GOOGLE doek…maar Kim vindt dat ik me te veel aantrek wat andere mensen denken, dus gaat rustig door met reclame voor GOOGLE.

Gisteravond dan het tweede event, nu serieus want Kim is lid geworden van de Harvard Club. Het was een soort kerstdiner in een ontzettend mooie gelegenheid in Amsterdam. Huize Frankendael,een oud landhuis, met in de kelder een ruimte voor dineren. Biologische producten, dus zeer verantwoord. Eten was lekker (beetje prijzig voor wat we kregen,maar a la), ambiance was prima.
Er waren opvallend veel Nederlanders die in Amerika hadden gestudeerd of Engeland want het was een mixed event (Harvard, Ivy Leaugue, Cambridge en Oxford). Ik voel me altijd enigszins out-of-place met mijn niet universitaire achtergrond, maar ik moet zeggen dat er echt een hele hartelijke en open sfeer hing. Leuke mensen gesproken en zinnige gesprekken gevoerd.

Als ‘entertainer’ voor de avond, tijdens het diner, was Nico ter Linden gevraagd voor te lezen uit eigen werk. Hmmm, tja.. Goeie verhalenverteller, absoluut. Prachtige stem bij het voorlezen uit eigen werk. Maar bij tijden toch wat tenenkrommend bij de stelligheid waarmee zo iemand commentaar geeft op het kerstverhaal als: "natuurlijk niet echt gebeurd,maar dat doet er toch niet toe?" Een vreemde gewaarwording wanneer je na dit ‘verhaal’ uit beleefdheid in ieder geval de ene hand slapjes op de andere moet laten vallen om niet al te bot te zijn in gezelschap…Tegelijk: Hij vertelt het verhaal op een dusdanig verlangende manier dat je niet na kunt laten te denken dat hij zelf het meeste hoopt dat het echt waar zou zijn.

2 gedachtes over “A little taste of Harvard and the rest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s