wijkagent

Sinds het burenoverlast probleem heb ik kennis gemaakt met het fenomeen wijkagent. Ik dacht dat dit iets was uit lang vervlogen tijden, zo iemand als Bromsnor uit de serie Swiebertje, maar dat blijkt een geheel verkeerde indruk. De wijkagent is springlevend en functioneert. Ik heb hem vanmiddag op bezoek gehad en daarvoor al twee keer aan de telefoon gesproken. Heel plezierig mag ik wel zeggen. Ik heb voor het eerst het gevoel serieus genomen te worden. Onze wijkagent is een jonge vent, een echte Hagenees met een flink voorkomen en een nog flinkere uitstraling. Grappig vond ik dat hij vooral in de weer is gekomen toen hij hoorde van het poepincident. Volgens zijn eigen zeggen had hij degene die dat gedaan heeft, als particulier, ‘de strot dichtgeknepen’. Als agent gaat dat wat moeilijker. Maar hij leefde duidelijk met ons mee en was ook vanmiddag aanwezig bij het gesprek dat we hadden met de beheerder van het pand. Eigenlijk was dat een heel prettig gesprek. Het hielp dat de vastgoedmakelaar zijn zoon stuurde die heel beleefd en vriendelijk ons aanhoorde en ons in alles gelijk gaf. In hoeverre hij er echt wat aan kan doen…? Zonder toezicht en zonder sancties blijft het natuurlijk vooral hopen op redelijke mensen. Maar die poepaffaire, wie dat gedaan had, die ging er gelijk uit. Zonder twijfel. De agent liet er geen misverstand over bestaan dat dat absoluut onacceptabel was. Afspraken zijn op papier gezet en zo gauw er weer klachten zijn gaat hij er weer achteraan. Toen ik echter dringend verzocht of er geen bel en naambordjes konden komen ipv gebons op de deuren, viel hij me af. Er is geen wetsartikel dat dit vereist en zelf had hij ook geen bel en ook geen naambordje. Dat hoeft niet. Dan niet, maar met twaalf mensen wordt het toch wel knap lastig, vind ik.

Vergunningen waren volgens de verhuurder allemaal in orde, maar later kwam de agent na een bezoekje aan het huis, nog zeggen dat hij twijfels heeft over de kelder. Daar zijn ook kamers gemaakt en het ‘gaatje’ wat daar toegang tot verleent is zo klein dat je ‘bij brand als een rat in de val zit’. Toen ik, nog wat napratend over de hele zaak, probeerde een theorie te bedenken waarop die zak met inhoud wellicht per ongeluk op het balkon terecht was gekomen, zei hij in plat Haags wat hij van de situatie dacht: ‘die jongen spoort niet, hij scheit in een zak en zeikt uit het raam, mevrouw. Als het aan mij lag zou ik hem in z’n kippennek grijpen en met al z’n spullen op straat pleuren.’

Ik vind dit een fijne wijkagent.

3 gedachtes over “wijkagent

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s