het mocht niet zo zijn

Vandaag dan eindelijk naar de overzichtstentoonstelling van Picasso in het Haags Gemeentemuseum met vriendin Ank. Geen van beiden zijn we echte fans van Picasso, maar een overzichtstentoonstelling is altijd leuk omdat je dan iemand vanaf het begin kunt volgen. Er is vaak een film, uitleg enzovoort. Je groeit daardoor in waardering voor iemands oeuvre. Om 11 u. afgesproken met elkaar.

Het eerst wat ik zag bij het museum aangekomen was een ellenlange rij, die buiten al begon, dat wil zeggen in de regen. Met mijn na 1 minuut buiten in Scheveningen door de wind aan flarden gereten paraplu, had ik daar niet veel trek in. Maar ja, men moet offers brengen voor Kunst met een K. Geduldig schaarde ik mij in de rij. Voetje voor voetje schuifelden we richting de overdekte ingang. Wie het Gemeentemuseum kent, weet dat de kassa nog ver verwijderd is van de ingang. Na een half uur was ik op twee derde afstand van de kassa gekomen.

Ondertussen had mijn ergernis de vorm aangenomen van een zwarte donderwolk, onzichtbaar voor alle mensen om mij heen die vrolijk stonden te babbelen over het prachtige art deco gebouw en die opgewonden, steeds weer nieuwe details ontdekten. Ik kon alleen maar denken: dit hele museum kan me gestolen worden, ze lopen hopeloos achter. Waarom hebben ze niet bedacht dat 2 kassa’s wel een beetje mager is voor zo’n tentoonstelling?

Mijn mobieltje ging: Ank. “Ik zit bij het Museon in het restaurant, daar kun je zo naar binnen, halen we straks als het rustiger wordt wel kaartjes”. Puik idee, hoewel ik mijn, na een half uur schuifelen veroverde plaatsje wel met moeite afstond. Had ik daar nu al dat geduld voor opgebracht? Ik wilde er bijna een kleine vergoeding voor vragen…Maar Ank had gelijk. Eerst maar aan de koffie.

Na 2 koppen koffie, een broodje en veel bijgepraat te hebben, stond er NOG een lange rij. Toen besloten we maar naar het Gem te gaan en de fototentoonstelling te bekijken van de prijswinnaars van de Zilveren Camera. Ook zeer de moeite waard. En we hebben de schilderijen van Richter bekeken. Mij onbekend en zou hem ook niet mijn favoriet willen noemen na bezichtiging. Heel cryptisch, soms dreigend en bij tijden gewelddadig. Wel verschrikkelijk knap.

Picasso is er dus (nog) niet van gekomen. Het zij zo. Moeten ze maar meer kassa’s openen. (Tip voor wie nog wil: ga na 14.00 uur, aanmerkelijk rustiger).  Oh en een pinautomaat in het restaurant van Museon zou ook wel bij de tijd zijn…

Een gedachte over “het mocht niet zo zijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s