aardig?

Waarom wil een mens graag aardig gevonden worden?Aardig

Voor mezelf ligt het antwoord wel op het niveau van ‘angst voor confrontatie en ruzie’. Toch heb ik inmiddels proefondervindelijk ervaren dat aan de andere kant van de nauwe tunnel van de confrontatie de rijke belonig van intimiteit kan liggen. Ik ben er wel achter dat vermijden van conflicten een schijnvrede geeft. Je kunt wel verder maar een echte relatie kan niet opbloeien. Soms is dat voldoende, maar meestal is eerlijkheid toch beter.

Ik vind dat best moeilijk. Van huis uit ben ik daar in het geheel niet aan gewend. Bij ons thuis was het of heftige ruzie (vader) of het conflict werd zg bedekt met de mantel der liefde (moeder). Ik heb mijn moeders aard en ben jaloers soms op mensen die primair reageren en eerst hun gevoel laten spreken, zonder in de eerste plaats na te denken wat het uitricht, hoe het overkomt enz. Ik worstel altijd met allerlei redenen waarom ik toch beter maar niet zus en ook niet zo moet reageren.Tegen de tijd dat ik uitgedacht ben is de emotie al weggezakt.

Ik ben dus wat je kunt noemen secundair. Echt veranderen zal ik niet. Moet dus de confrontatie cq eerlijke ontmoeting aangaan op een manier die bij mij past. Ik heb in m’n leven geleerd dat ik die ontmoeting meestal dus echt moet opzoeken en er een vorm voor moet bedenken. Terwijl het zo lekker kan zijn om in woede ontstoken gewoon de ander eens even de waarheid te vertellen. De adrenaline helpt je om scherpe woorden te vinden en schoon schip te maken. Maar ja, verder is er vaak een lange weg terug om wat je  kapot gemaakt hebt in je boosheid weer recht te zetten. ‘Heb het zo niet bedoeld, kwam verkeerd over’ enz. Echt schoon is het schip dan ook weer niet. Je woede heeft zich ontladen. Dat geeft een ‘schoon’ gevoel van binnen, maar er is vaak een hoop rommel die weer opgeruimd moet worden.

De ‘slow’ methode is dus te verkiezen lijkt me. Slow, want er is eerst een proces bij jezelf nodig. Ik moet me bewust worden dat iets me stoort, niet bevalt, boos maakt. Als ik dat me realiseer, moet ik gaan nadenken, is het terecht, of ligt het soms aan mij? Na veel gepeins kom ik tot een conclusie: dit deugt niet of dit wil ik zo niet. Vervolgens moet ik er dan wat mee doen. Omslachtig en af en toe frustrerend, want het is nogal moeilijk om je gevoel van verontwaardiging of boosheid vast te houden als je er zo lang over nadenkt. De verleiding om het er dan ook maar bij te laten is groot.
Wat wel een risico inhoudt: bij het minste of geringste volgende dingetje ontplof je op buitensporige wijze. En krijg je het certificaat ‘hysterisch’ of ‘overgevoelig’ opgeplakt. Het blijft ingewikkeld dus. Wat je het liefst wilt vermijden krijg je op het laatst toch op je bordje omdat je te laat reageert.

Motto blijft: waarheid in liefde. een niet minder dan andere.

2 gedachtes over “aardig?

  1. Wij wensen jou en Kim,de kinderen en kleinkinderen ook al het goede voor het nieuwe jaar. Wij zijn nog in Duitsland en hebben weer de hele dag in de sneeuw gespeeld met onze latjes. Heerlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s