teveel anti-depressiva

In de afgelopen week las ik in verschillende kranten (we lezen ND en NRC) artikelen over het voorschrijfgedrag van huisartsen waar het medicijnen tegen depressies betreft. Waar ze eerst depressies niet herkenden zijn ze nu, volgens de artikelen, doorgeslagen naar de andere kant. Wie nu bij de arts komt en klaagt over moeheid of somberheid staat na 3 min. met een recept voor prozac of seroxat op straat. Klaar is Kees. Volgende patient.

Of het ook werkelijk zo is weet ik niet. Ik hoor eigenlijk nog steeds tegenovergestelde berichten. Mensen die jarenlang klachten hebben, maar niet de juiste diagnose krijgen, of wel anti-depressiva maar in een te lage dosis.

Met een van de conclusies ben ik het eens: wie anti-depressiva gaat gebruiken moet ook gesprekken krijgen. Niet met de huisarts maar met een deskundige op dat vlak. Kortdurend of langer, maak niet uit. Maar medicatie tegen depressie moet je niet lang slikken zonder ooit advies van een psychiater te hebben gekregen en gezocht te hebben naar mogelijk oorzaken.

Ik vond de artikelen vrij ongenuanceerd. Er waren (lekker overzichtelijk) 2 categorieen depressies, lichte en zware. Voor de laatste soort was medicijngebruik dan acceptabel, de eerste soort zou eerst therapie moeten proberen of trainingen als ‘grip op je dip’ moeten uitproberen.

Wat ik vervelend vind aan dit soort algemene artikelen, geschreven door journalisten die alleen over algemene kennis beschikken, aangevuld door wat op internet te surfen, is dat ze een hele gevoelige doelgroep  raken. Ik behoor er zelf toe en voel me aangeproken. "Zie je wel", heb je de neiging te gaan denken, "ik behoor tot een groepje losers die het maar zoeken in een pilletje, die gewoon niet tegen een stootje kunnen, die het zorgbudget van de staat onnodig doen oplopen tot onbetaalbare hoogtes…"

Ik zeg bewust: die neiging bestaat om zo te gaan denken, want ik weet beter. Maar toch.

Ik ben God ontzettend dankbaar voor het bestaan van medicijnen die het lijden van mensen met depressies enorm verlichten. Niet iedere depressie is te verhelpen met medicijnen,niet iedere anti-depressivum is even effectief, niet alle symptomen van verdriet, pijn, lijden worden weggemoffeld door seroxat of prozac. Dat is een onwerkelijk beeld dat mensen vaak hebben. Je slikt een pilletje en het is alle dagen lachen geblazen. Dat is natuurlijk onzin. Ook wanneer je mediactie slikt tegen chronische neerslachtigheid moet je door de pieken en de dalen die het leven nu eenmaal met zich meebrengt. Maar je bent bij wijze van spreken niet langer op grote achterstand vergeleken met mensen die van nature een meer optimistische, opgewekte aard hebben. Net als ieder ander moet je omgaan met de leuke en minder leuke kanten van het bestaan.

Er bestaan zoveel oorzaken en omstandigheden die tot een depressie leiden dat je moeilijk kunt volstaan met te zeggen dat er 2 soorten zijn, lichte en zware. In mijn geval spelen bijv. ook genetische factoren een belangrijke rol. Ook dat miste ik in de krantenartikelen. Een zware depressie in reactie op een vreselijke gebeurtenis kan voorbij gaan. Een lichte depressie (vaak genetisch van oorzaak) kan een levenlang duren en daardoor in feite veel meer lijden met zich meebrengen.

Welaan, wat bespiegelingen nav wat ik las over depressies.
Ik heb zelf, God zij dank, een evenwicht gevonden door medicijnen, therapie, levensstijlaanpassingen gezond eten en heel veel liefde.
En dat is iets wat iedereen kosteloos kan geven aan depressieve naasten: liefde. Liefde is wat medicatie en therapie effectief kan maken. Wie zich niet geliefd weet, redt het niet, hoe veel pillen en therapie we er ook op los laten. Daarom is integratie van therapie en geloof ook zo essentieel vind ik. Of dat nu direct of indirect gebeurt. Maar je geliefd weten door God, je geborgen weten (dat is niet hetzelfde als voelen of ervaren!) in Zijn Hand en Zijn plan voor je leven is wezenlijk voor heling.

Ook als die heling nu nog maar partieel is. God’s liefde, Jezus’ eigen lijden als mens waardoor Hij weet waarover je het hebt, leggen een bodem onder je bestaan die steviger is dan alle zelfhelptips bij elkaar. Daar zit ook veel goeds en bruikbaars tussen, maar niet los van die Bestaansgrond die God wil schenken.

Ik heb geleerd om mijn neiging tot depressies als een aandoening te zien, zoals miljoenen mensen moeten leren accepteren dat ze een kwaal of ziekte hebben. Dat vraagt om bepaalde aanpassingen, er zijn sommige beperkingen, maar met de juiste medicatie is er goed mee te leven. Uiteraard met vallen en opstaan. Maar wie leeft zo niet??

Een gedachte over “teveel anti-depressiva

  1. Zo, bedankt voor je log Margreet!

    Ik voel me soms ook net een junk als ik mensen vertel dat ik antidepressiva gebruik. Terwijl die dignen er juist voor zorgen dat ik een zo normaal mogelijk leven kan leiden! Ik ben ziek, breek serotonine te snel af. En ook al is dat de oorzaak van een posttraumatische stressstoornis (iets wat half Nederland tegenwoordig trouwens ook denkt te hebben omdat hun cavia is overleden of de vriend van de achterneef van de overbuurman een dodelijk ongeluk heeft gehad), het is toch een ziekte, net als diabetes oid. Als je daar medicatie voor slikt vindt niemand het raar, maar als het antidepressiva zijn denkt iedereen óf dat je knettergek bent óf dat je je even een beetje minder voelt en een maandje pillen slikt om maar niet aan jezelf te hoeven werken.

    En als ik nu af en toe nog flink depressief ben of een behoorlijke paniekaanval krijg, wil dat echt niet zeggen dat mijn medicijnen niet werken. Inderdaad: de pieken en dalen blijven, je wordt alleen iets meer de ‘gemiddelde’-lijn opgetrokken. Mijn oma gebruikt altijd de volgende metafoor:

    Zie het alsof je in een put zit. De antidepressiva helpen je een eindje omhoog, maar uiteindelijk zul je er zelf uit moeten klimmen.

    Die vond ik wel heel kloppend.

    Zo dat was wel weer lang genoeg voor een reactie😉

    Liefs Susanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s