Eerste Hulp

Naast mij wordt een mevrouw langdurig onderzocht en bevraagd. Had ze hier pijn, daar pijn, hier last van, daar last van. Alles viel wel mee eigenlijk. Toch was ze afgeleverd door een ambulance. Diagnose: "algemene mailaise". Na een gesprek met de meegekomen dochter horen we een verpleegkundige uitroepen: "oh, had ze hartklachten? Nou dat heeft niemand me verteld!" "Maar daarvoor had ik de dokter gebeld", zei de dochter.  Hmmm, krijg ik hierdoor meer vertrouwen in het ER-team? Het schort nogal eens aan de communicatie. "Oh, heeft niemand u nog gezien?", tegen een andere vrouw die al binnen werd geroepen voor mij en geduldig op het randje van een bed zit te wachten.

Maar, zoals iemand me gisteren in een gesprek tijdens de koffie in de kerk nog zei: Efficientie op het werk word echt overschat. Er is zoveel meer dat belangrijk is op de werkvloer. Dit was ongeveer 5 minuten voor ik een plotselinge buikpijnaanval kreeg die me op de Eerste Hulp deed belanden. Achteraf viel alles gelukkig mee, maar ik ben wel rond de 5 uur ziekenhuiservaring rijker.

Complimenten voor de afdeling spoedgevallen van Bronovo. De mensen die er werken zijn allervriendelijkst, doen hun uiterste best je gerust te stellen, behandelen je met respect en nemen je klachten zeer serieus. Minpuntje: iedere handeling wordt 2 maal verricht. Eerst de co-assistent, dan nog een keer de dokter, na een uurtje of zo…Maar goed, zij moeten het ook leren.

Welaan, Niek had zaterdagmiddag ook Eerste Hulp nodig. Helemaal in z’n nopjes met een zak noppenblokken van Sinterklaas waar hij zich al uren mee vermaakt, nodigt hij opa uit:  ‘samen spelen met Niek, ja?’ met z’n hoofdje scheef. Daar kan geen mens ‘nee’ op zeggen, zeker een opa niet. Samen bouwen dus. Maar wat doet opa nu? Hij bouwt van de simpele blokjes een Robot. Niek heeft nog nooit van een robot gehoord. Maar opa geeft de robot een robot stem en de robot gaat lopen. Niek griezelt vol genot en kijkt me stralend aan: ‘Eng he, oma?’ Voetje voor voetje loopt hij richting Robot die met hem wil kennismaken. Maar dan wordt het te veel. Hij rent naar de veilige armen van oma: weg, enge robot! Hij rilt van heerlijke spanning. Dan vergaart Niek moed en rent naar de robot. Heel snel slaat hij het hoofd eraf: weg, enge robot! De robot stort in elkaar en wordt weer een veilige hoop noppenblokjes.

Maar eng is eigenlijk heel leuk: ‘Nog een keer robot, opa, ja?’

2 gedachtes over “Eerste Hulp

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s