Kabeljauw in Korea

Iemand schreef in een reactie dat ze, op zoek naar een recept voor kabeljauw, op mijn site terecht was gekomen. In m’n blog over mijn vader en vis eten op vrijdag.

Ik herlas de blog nog eens en realiseerde me toen hoe diep eigenlijk dat kabeljauw-eten in me geworteld is. Het staat gelijk aan veiligheid en thuis.

Het is 1986. Ik lig al bijna een week in het ziekenhuis in Zuid-Korea. Ik sterf van de buikpijnaanvallen en wordt volgestopt met anti-biotica omdat de artsen meenden dat ik een bekkenontsteking heb. De pijn bleef terugkomen en na een kijkoperatie blijkt dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heb. Daar lig ik dan. Al zes dagen in een Aziatisch ziekenhuis, met echtgenoot Kim in één  kamer. Die moet namelijk voor me zorgen. Verpleegkundigen komen me alleen pilletjes brengen en de infusen controleren. Verder moet alles door de familie gebeuren.

kimchiin

Al zes dagen eet ik driemaal per dag Koreaans. Wel een wat verwesterde versie. Maar of dat nu zo’n verschil maakt?
’s Ochtends rijst met soep, ’s middags rijst met soep en ’s avonds aardappels en soep en kimchi. Helemaal niet vies, ik at wat ik op kon en dat was het.

Als uiteindelijk blijkt dat ik een zwangerschap van een week of 7 in de eileider heb, er groot risico op perforatie is, moet ik geopereerd. Kim vertrekt daarna uitgeput naar huis (sliep slecht op z’n harde ziekenhuisbedje) en Loes, mijn zus, die ‘toevallig’ bij ons in Pusan logeert, neemt zijn plaats in.

Na de operatie, wanneer ik als een postpakketje in een laken word overgetakeld naar mijn bed, neemt zij de regie in handen. Ze had de kamer al gesopt (naar Nederlandse maatstaven was het er wat groezelig) en biedt aan voor me te gaan koken omdat ik het Koreaanse voedsel even niet meer kan zien of ruiken.

Op iedere afdeling in het ziekenhuis zijn keukens waar gekookt kan worden door familie. Het ziekenhuiseten is zoals overal matig van kwaliteit en het maakt de rekening ook een stuk hoger. Dus de meeste familie komt iedere dag naar het ziekenhuis om een potje te koken voor geliefden.

Loes mengt zich opgewekt onder de Koreaanse dames die iedere kookbeweging van haar met een brandende nieuwsgierigheid volgen. Loes moet ieder pannetje laten zien en uitleggen wat ze aan het maken is. Dat valt niet mee als je geen woord Koreaans spreekt! Loes amuseerde zich kostelijk. Ze was ook al op de markt geweest immers, waar ze met handen en voeten duidelijk gemaakt had wat ze wilde.

Want wat wilde ik? Ik mocht kiezen zei Loes. En vanuit het diepst van m’n ziel kwamen de maaltijden van m’n moeder naar boven: aardappeltjes met boontjes en een balletje gehakt. Aardappelpuree, kabeljauw en boterjus met kabeljauw-bloem worteltjes. Die worteltjes konden me vroeger gestolen worden maar nu lachten ze me toe als het meest exquise voedsel.

En zo peuzelen Loes en ik op mijn Koreaanse ziekenhuiskamer gezellig samen Nederlandse maaltijden.  Later heb ik wel tegen Loes gezegd dat ik het een soort vervulling vond van ps.23: U richt een tafel voor mij aan..

Het was een moeilijke tijd. Vier kinderen thuis, ik behoorlijk ziek, zwak na de operatie. Geen familie, weinig vrienden. En dan toch: zo ver van Nederland vandaan je eigen grote zus die voor je zorgt en lekkere “kabeljauw met botersaus” voor je klaarmaakt.

Ik kon letterlijk proeven hoe goed God was…

9 gedachtes over “Kabeljauw in Korea

  1. Frouckje

    Ha margreet,

    Wel heel toevallig, maar ik wilde je even een bericht sturen omdat je me laatst had gevraagd welke camera ik heb. Ik dacht bij mijzelf: laat ik het nu eindelijk eens beantwoorden, want ze zijn nu in de USA dus is het goedkoper! En zie hier, lees ik dat jullie dat precies van plan zijn! Ik hoop dat ik nog op tijd ben.

    Wij hebben in 2004 een Canon Powershot 400 gekocht. Dat is een heel fijn, compacte camera waar je mooie foto’s mee kunt maken en die heel handzaam is. Inmiddels zijn er natuurlijk weer nieuwere modellen op de markt (o.a. de Ixus van Canon), maar Canon heeft wel fijne toestellen vind ik. Het is goed te bedienen, heel handzaam, lekker licht en goede kwaliteit. Bovendien geeft het zowel mogelijkheden om alles automatisch te doen, maar ook kun je handmatig heel veel instellen als je daar behoefte aan hebt. Filmpjes maken is bij tijden ook zeer amusant!

    Ik denk dat de belangrijkste vraag is: wat wil je ermee? Wil je supermooie, gedetailleerde foto’s maken, dan moet je voor de dure spiegelreflexen gaan. Maar ben je meer – zoals ik – het type dat graag het bijzondere in het alledaagse vastlegt en het liefst overal een camera naar toe sleept, dan zou ik meer voor kleinere camera gaan. Dan kun je snel goede foto’s maken en dat werkt met (klein)kinderen toch het beste! Anders ben je eerst een uur bezig voordat je de camera juist hebt ingesteld! En zoals je zelf hebt gezien kan ik er in de tuin ook aardig mee uit de voeten!

  2. Laten we nu net gisteren een Canon Powershot SD850 gekocht hebben!!! Echt een geweldig cameraatje. Heel schattig compact, maar met heel veel mogelijkheden. Ben benieuwd of we nog bespaard hebben op de prijs, $299,99 = 210 euri….

  3. Lukas

    Mooi ding! Heb even naar prijzen gekeken. Het goede nieuws: De beste prijs in NL is EUR 259,-. Het minder goede nieuws: Beste prijs in USA is $265,- = EUR190,-, maar ach…

  4. Pingback: Vrouw van een dominee – Wat als? | parelpad

  5. Pingback: Loes op het strand – PARELPAD

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s