hoe het niet moet

Inwerksessie nr 2:

"Hoe vind je dat het gaat?" Open vraag aan mij gesteld door degene die mij inwerkt. Goed begin. "Wel goed" antwoord ik, "ik heb het gevoel dat het me makkelijker af gaat en dat ik meer overzicht heb". "Hmmmm", reageert de inwerker, "ik heb een andere indruk". Mijn hart klopt  iets sneller. Rustig blijven nu. Niet direct in de verdediging schieten. Gewoon luisteren, open houding, er is genoeg te leren…

Een kwartier verstrijkt met het napluizen van alle fouten die ik toch nog blijk te maken. Hmmm, tja…Vervelend, beter opletten nog. Ik knik en maak geluiden van instemming. Maar na 15 minuten raak ik wat onrustig. Ik zet de grote stap en vraag: vind je ook dat er dingen goed gaan? (Ik bedoel, het kan toch niet alleen maar negatief zijn?) Het antwoord is niet erg bemoedigend: je hebt haast nog niks te doen, dus het wordt wel tijd dat je foutloos gaat werken. Slik. Nog een keer: slik. Rustig, niet reageren, ik weet dat het anders is…

Dat was het dan. Heel motiverend, maar niet heus. Ik heb een paar uur nodig om uit m’n mismoedige stemming te komen.

Moraal: als je mensen iets wilt aanleren, in wat voor verband ook, zorg ervoor dat je altijd iets positiefs benoemt hebt. Het maakt echt verschil. Geloof me.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s