en toen waren er geen fotos meer

Het noodlot heeft weer toegeslagen. Of mag ik dat als gelovige in God niet zeggen? Nee, ik ben gewoon dom geweest. Mijn mooie spiksplinternieuwe Canon Powershot is niet meer. Nou ja, hij is er nog wel, maar niet meer in mijn bezit. Zucht. Snif. Schop.

Ergens tussen de watertaxi vanaf het huis van m’n schoonouders en Schiphol is mijn baby verschwunden. Laten liggen in de taxiboot? Hoogstwaarschijnlijk, maar alle pogingen tot nog toe om de man die de boot bestuurde te pakken te krijgen zijn mislukt.

Dat was het dan. Een kort genoegen.

Ik ben verdrietig, maar niet ontroostbaar.

Advertisements

Over Margreet

Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, mijn kleinkinderen, mijn Amerikaanse en Franse familie, te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier.
Dit bericht werd geplaatst in chronicles. Bookmark de permalink .

4 reacties op en toen waren er geen fotos meer

  1. Lukas zegt:

    Heerlijk gedicht!

    Like

  2. Thea zegt:

    Heeft de zoektocht van Blanca ook niets opgeleverd? Wat erg, een ander loopt nu te pronken met jouw mooie cameraatje.

    Like

  3. Frouckje zegt:

    Dat was dan wel een heel erg kort genoegen. Jammer joh!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s