Playbacken en kindhoertjes

Ik vond het 12 jaar geleden al een dubieuze hobby, maar m’n jongste dochter was er helemaal weg van: playbacken. Popliedjes zingen met haar vriendinnen net als de popsterren van toen. Met make-up, kleding,  de gebaren en de dansjes.

Op de bonte avond van het schoolkamp in groep 8 had dochter met haar vriendinnen een hele act ingestudeerd. Ik heb er toen alleen maar foto’s van gezien. Ik vond mezelf een beetje tuttig en ouderwets dat ik het eigenlijk niet zo leuk vond. Mijn jongste, ze zag er uit als een volwassen meid en ik had daar een raar gevoel bij.

Er was toen al een uiterst populaire playbackshow op TV (nog met Hennie Huisman, volgens mij)en ik weet eerlijk gezegd niet meer of we daar de kids nu wel of niet naar lieten kijken…We hadden volgens onze kinderen een repressief TV beleid.

Zoon heeft er nog een trauma (grapje) van dat hij niet naar het A-Team mocht kijken omdat we het te gewelddadig vonden (!). Ach, denk ik nu weemoedig, wat een onschuld en wat een onbegonnen strijd was dat eigenlijk.

Toch werd ik vorige week gestaafd in mijn intuïtie van toen over het playbacken. In het AD stond een column van ik weet niet meer wie, die zeer verbolgen z’n beklag uitte richting de TROS, dat ze een playbackshow uitzenden waarin kinderen optreden als complete hoertjes. 7,8, 9-jarigen doen hun favoriete popidolen na en staan op het podium de vunzige MTV acts te imiteren. De schrijver was erg boos op de TROS dat ze dat met hun show stimuleren en tot iets leuks verheffen.

Volgens mij zegt het iets over de TROS maar veel meer nog over onze maatschappij.  Kinderen doen volwassenen na, dat is alle eeuwen zo geweest. Je moeders hoge hakken dragen, haar kleren uit proberen, haar make-up, welk meisje heeft dat niet gedaan en ervan genoten? Maar als je je voorbeelden van de TV moet halen en de TV- en muziekwereld verworden tot het gehalte van MTV en TMF, wat moet je dan als kind? Weet jij veel. En als je dan geen vader en moeder hebt die je daarin leren een beetje te onderscheiden, maar het alleen maar schattig vinden als hun kleuter een onderlijfschuddende zanger nadoet, wat hebben columnisten dan de TROS aan te klagen? Er zit daar wel een zaal vol applaudisserende en hevig trots kijkende vaders en moeders!! Dit gaat echt wel een laagje dieper dan een TV-zender die een slechte smaak heeft!

Zelfs PvdA minister Plasterk noemt in zijn emancipatienota de seksualisering van de samenleving een groot probleem voor wat betreft de invloed op onze kinderen en de weerbaarheid van vrouwen en meisjes. Toch niet de meest ‘normen en waarden’ gerichte partij de laatste jaren. En Plasterk kun je er niet van verdenken een (verborgen) christelijke agenda te hebben!

Ik twijfel vaak aan m’n intuïtie. Maar (voordeel van ouder worden, denk ik) de laatste jaren steeds minder. 12 jaar geleden voelde ik bij de toen nog min of meer onschuldige playbackshow toch al iets van de uitwassen van nu. Als kind je moeders schoenen en kleren aandoen en vadertje en moedertje spelen is leuk. Michael Jackson of Madonna imiteren niet.

3 gedachtes over “Playbacken en kindhoertjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s