nog 1 maal de Pyreneeen en eindelijk weer Niek

Nog wat nagekomen foto’s. Kwaliteit is niet zo bijzonder maar het zijn dan ook foto’s die met de telefoon genomen zijn…Was onze camera vergeten, helaas.

PerpignanAfb000_1 Afb007       uitzicht zwembad Boule  Afb020

cactustuin Serrabonne

Afb027_1 Maria met Jezus.
Het gaat om een beeld uit de 10e eeuw!

details pilaren serrabonne 10e eeuw

Afb018_1 Afb015_1

Ik heb in de laatste week nog ‘echtere’ foto’s kunnen nemen omdat Luuk m’n camera had meegenomen. Die zal ik nog scannen en posten. Vooral die van ons verblijf met z’n vijven in ons minihuisje…

Vandaag het nieuwe huis van Jes en Dos bekeken in Woudenberg. Mooi hoor. Ben zeer blij dat ze iets hebben kunnen vinden op zo’n mooi plekje dat nog te betalen viel! Ze kijken uit op een park met mooie wuivende bomen, heel landelijk en groen. School om de hoek. En Woudenberg heeft een Hema, dus komt ook mee in de vaart der volkeren. Wat heb je behalve een supermarkt, de Zeeman en de Hema eigenlijk verder nodig? Oh, en er is ook een boekhandel. Doet een beetje aan Wageningen denken, maar dan wat bezadigder. Geen studenten.

Terwijl Jes en Dos het koopcontract ondertekenden hebben Kim en ik ons weer kunnen laven aan kleinzoonplezier!

Afb040 Afb038_2 Afb039_1                                     

Onze Niek is een avontuurlijk ventje dat graag de buurt verkent. Op z’ eentje. "Oma, terug!", gebood hij me herhaaldelijk met een streng en gebiedend vingertje. "Niek zelf". We bereikten een compromis, ik ongeveer 10 meter achter hem.

Opa z’n baard vond hij wel leuk, maar wat hij nu doet met Kim z’n haar op de eerste foto? Het lijkt wel of hij hem aan het ontluizen is….

Volgens Jes is hij aan het experimenteren met boosheid en "krachttermen". ‘Stout!’ en ‘Stom’ en ‘Niek boos!’ vliegen in allerlei toonaarden door de lucht. Soms zit hij op z’n fietsje ze zachtjes voor zich uit te prevelen en soms krijgt Jes ze luid en duidelijk te horen als hij het niet eens is met de gang van zaken. Het doet me denken aan toen Jes zelf een peuter van die leeftijd was. Altijd een lief engeltje veranderde ze ineens in een monstertje dat bij alles heel hard "STOUT" tegen ons gilde. Nu is er niks mis met het woord stout maar de toon was minder aangenaam. ’t Was een hele toer om een peuter aan te leren dat je best ‘stout’ mag zeggen, maar niet op die toon. Jes heeft nu de ‘Zitten Op de Traptree-straf’ ingevoerd. En, het verbaast me steeds weer, hij huilt tranen met tuiten, maar zitten blijft hij wel! En snappen doet ie het ook…’Mag niet, he?’
Intelligente mini-mensjes. De verleiding is zeer groot om om alles (heimelijk) te lachen omdat het zo vertederend is, maar ja, dan zit je later met de gebakken peren…

2 gedachtes over “nog 1 maal de Pyreneeen en eindelijk weer Niek

  1. Dag Margreet,
    M’n adem stokte toen ik las dat je een zelfdoding de meest egoxefstische daad vindt van iemand die het leven niet meer zag zitten…

    O ja, ik weet het, zo kan het voelen. En ik herken je gevoelens van woede, teleurgesteld zijn in die ander, die zelfs niet door al jouw aangeboden hulp te redden was.

    Zit daar niet een stukje gekwetst ego in, in de gedachte dat: als die ander je uitgestoken hand aanvaard had, hij/zij nooit tot deze daad gekomen was?
    En zit er niet ergens, diep van binnen bij het verwijt dat de ander egoxefstisch was, ook een stukje egoxefsme? Hij/zij had jou dat niet aan mogen doen, gezien al je goede bedoelingen en aangeboden hulp…

    Ik weet hoe het is als een geliefde op deze manier sterft. Ik weet hoe gruwelijk zeer dat doet, en dat je boos, wanhopig en machteloos voelt. En dat je honderden keren denkt had hij/zij maar…

    Maar als de Psalmen kent, en dan vooral de oude berijming nog kent, dan lees je daar, in Psalm 116: 2: Ik lag gekneld in banden van de dood, daar d’angst der hel mij alle troost deed missen. Ik was benauwd, omring door droefenissen…
    ‘k Denk dat dat heel goed weergeeft de situatie waarin iemand zit voor hij/zij tot z’n daad komt. Leven in een hel, waarin niets of niemand je meer kan troosten, in de greep van de dood…

    De dichter van Psalm 116 weet hoe dxe1t voelt. En gelukkig had hij nog het besef de Heer aan te roepen in al z’n nood. Maar dat lukt niet iedereen. En ‘k denk dat ons daarover geen enkel oordeel past, maar alleen maar heel intense bewogenheid, met iemand die zo heeft moeten lijden.

    Zelfdoding wordt zo vaak gezien als egoxefstisch en de weg van de minste weerstand… En hoe begrijpelijk ook om zo te denken en te praten… Wie er geweest is, in de angst van de hel, en in de greep van de dood, weet beter!

    In bovenstaand log zag ik tot m’n verrassing en verbazing een door mij geschilderd schilderij gepubliceerd.
    Een schilderij dat die angst en eenzaamheid verbeeldt.
    ‘k Heb zitten zoeken of ik hier op je log ergens je e-mailadres vond, maar ‘k vond ‘m niet.
    Daarom kan ik je alleen via deze weg bereiken om je te laten weten dat ik het op prijs gesteld zou hebben als je me even gevraagd had of ik het goed vond dat je het op jouw log zette.
    Het ongevraagd gebruiken voelt bij mij niet goed.

    Groetjes,
    Ettje Kole

  2. Sorry Ettje dat je zo schrok van m’n blog. Toch denk ik dat je me niet helemaal goed begrijpt. Met ‘egoistisch’ bedoel ik niet dat mensen nu eens lekker makkelijk alleen aan zichzelf gaan denken bij zelfdoding.Zo lees je het misschien.Maar dat heb ik niet bedoeld. Ik bedoelde een totale zelfgerichtheid die een gevolg is van de ziekte waaraan ze lijden en die tot hun dood leidt. De gevoelens die dat bij nabestaanden oproept is ondanks het besef van die achtergrond toch een van: je laat mij mooi zitten. Gekwetste trots? Nee, eerder wat ik schreef het gevoel zonder jouw instemming plotseling pijnlijk en radicaal geamputeerd te zijn. Er zijn altijd meer slachtoffers dan degene die komt te sterven.

    Verder mijn excuses dat ik je niet om toestemming vroeg. Ik dacht met een verwijzing naar je site daaraan voldaan te hebben, maar het was netter geweest dat eerst via de mail te doen. Het plaatje heb ik verwijderd nu.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s