Boule d’Amont 4 – nog een leuke statistiek

Van de 4 gastechtparen die er inmiddels zijn in le Troubadour is de helft geref.(vrijg.)dat vertelde ik al. Het volgende boeiende feit is dat drie van de mannen Noordamerikanen zijn, getrouwd met Nederlandse vrouwen. Dat is toch wel grappig. We zijn wildvreemden voor elkaar maar de aanknopingspunten blijven voorbij komen. Kim en David hebben allebei op Harvard gestudeerd. Sam en Kim delen een kerkelijke achtergrond. Sam is daarin (Reformed Baptist) opgegroeid en heeft die achter zich gelaten, Kim is er door zijn opleiding op Westminster Seminary mee in aanraking gekomen en kent sommige van de voorgangers uit Sam’s jeugd persoonlijk. Bea, van het Nederlandse echtpaar heeft weer jaren in dezelfde gemeente gekerkt als ik. Alleen was ik 12 en zij 23, dus ik weet het niet meer.

Gisteren hebben we een lange wandeling gemaakt. Minder lang dan in de bedoeling lag. Omdat we te vroeg een afslag inliepen waren we na 3 ipv 6 uur terug. Lichtelijk verbijsterd vroegen achterblijvers hoe we dat zo snel gedaan hadden…Maar ik was achteraf wel blij. M’n voet gaat eigenlijk best goed, maar m’n rechterbeen gaat zeer doen, vooral als we veel moeten klimmen en dalen. Rustig aan dus maar.

Het is schitterend om hier te wandelen. De rust en de ongerepte natuur zijn weldadig. Er staat vaak ook wat wind en omdat we op 300 m hoogte zitten is het net wat minder bloedheet dan in de vallei. Maar warm is het vaak wel!

Gisteren zijn Maud en Geert met hun pappa en mamma gekomen. Maud is net drie en Geert is 7. Maud slaapt naast onze kamer met haar ouders. Gisteren had ze veel geslapen in de auto en was dus zeer spraakzaam in bed…Om halfeen werd het stemmetje almaar zachter en toen was het opeens stil. 

En nu zitten we na het ontbijt heerlijk vakantiedingen te doen. Kaarten schrijven, bloggen, beetje lezen. Ik ben een triologie van Stephen Lawhead aan het lezen, fantasy. in de traditie van Tolkien en Lewis. Goede, nobele Koningen en strijders verwikkeld in felle en gecompliceerde worstelingen tegen het Kwaad, verpersoonlijkt in zwarte magiers en monsterlijke, wrede Warlords. Heel fantasierijk en spannend. In onze genivelleerde westerse maatschappij raak je het gevoel kwijt van de machtige strijd die gaande is tussen Gods Koninkrijk en dat van de Satan. Het lijkt een taal die we niet meer kennen. Als ik zo’n boek lees gaat het weer spreken. Rechtvaardige Koningen, Glorie, Eer, Moed en Heldendom krijgen weer betekenis. En ik lees de Bijbel weer vanuit een nieuw perspectief.

6 gedachtes over “Boule d’Amont 4 – nog een leuke statistiek

  1. jetty boerma-buurman

    Ik ben het helemaal met je eens. Maar hoe kunnen we hier een verandering in aanbrengen ? Ik denk daar veel over na, als er weer een formulier wordt gelezen. Als je het betreffende formulier kent, let je niet meer zo goed op : het is ingesleten als het ware. En als het vreemd is voor je, wordt het er niet duidelijker op, omdat er zo veel verbaal “geweld” wordt gebruikt…. ….

  2. Christine

    Ja, ik, wij gebruiken het doopsformulier lang niet altijd meer, meestal omdat ouders dat niet willen vanwege de vele woorden, en ook hoe dingen gezegd worden (de teksten die ervoor staan uit de bijbel zijn ook niet altijd zo logisch…), helemaal met ongelovige familie/vrienden erbij (of inderdaad buitenlanders) is het gewoon niet logisch en niet nodig. Same voor het avondmaalsformulier (gewoon de korte uit het katern gebruiken… en vaker avondmaal vieren!!)

  3. Thea

    Helemaal mee eens. In onze kerken is het steeds meer een goede gewoonte dat de predikant een soort uittreksel maakt in gewoon normaal nederlands, zowel bij het avondmaal als bij de doop. Gelukkig wel, in Dordrecht vierden we iedere zondag avondmaal. Eigenlijk werd er bij het avondmaal helemaal geen formulier meer gelezen. De gemeente werd uigenodigd om aan de tafel te komen. Ook de gasten waren welkom. Wie niet geloofde in het verzoenend lijden en stervan van Jezus Christus werd verzocht niet aan te komen.

  4. Ik kom niet uit de vrijgemaakte kerk en toen ik de formulieren voor het eerst las puilden mijn ogen echt uit mijn hoofd, al helemaal toen ik hoorde dat ze (bijna) elke keer worden voorgelezen.
    Wij gaan altijd naar een oecumenische dienst en daar hebben we ook een hoop traditionele elementen. Zo vieren we elke zondag Avondmaal. Dit doen we door in een grote kring door de kerk te staan, we luisteren naar de zegen die wordt uitgesproken, waarna een drietal studenten en de voorganger op 4 plekken in de kring gaan staan en brood en wijn ronddelen nadat we elkaars handen hebben vastgepakt en gezamenlijk het Onze Vader hebben gezegd. Zo simpel, maar voor mij toch zo treffend! Net zoals Jezus het brood brak en doorgaf zodat zijn buurman het kon breken en doorgeven aan zxedjn buurman. Wie niet wil deelnemen mag gewoon in de kring komen staan, maar geeft brood en wijn door. Het is het hoogtepunt van mijn geloofsleven in een normale week!

  5. Anoniem

    wat grappig zeg al die links bij elkaar, klinkt echt gezellig allemaal. doet me denken aan L’abri met dat lekker samen eten en kletsen enzo. liefs sassie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s