maak jij maar even een verhuisplannetje

Daar loop ik dan. In de Tweede Kamer, gebouw A, derde verdieping.
Tweede dag van m’n nieuwe baan. In de hoop dat iemand me op sleeptouw neemt en laat zien wat m’n nieuwe taken gaan worden, zit ik met een ernstig gezicht achter m’n PC. Ik bestudeer de portefeuilles van m’n twee kamerleden. Ik surf naar Plein 2, intranet, zoek op alle mogelijke trefwoorden om m’n kennis van de Kamer en haar mores te vergroten. Ik maak aantekeningen, en nog wat meer aantekeningen en ga dan maar weer Googlen. Er is zoveel kennis te vergaren op het world wide web.
Na nog wat meer kennis vergaard te hebben, krab ik achter m’n oren en denk:"Tja.."
Een Diepe Gedachte na al die kennisgaring.

Dan komt de secretaris (mijn ‘baas’) binnen met een blaadje. "Jij hebt nog niet zoveel te doen, toch?" vraagt hij, Nee, behalve heel veel kennis vergaren, heb ik niet veel te doen. "Misschien kun jij dan even een verhuisplannetje maken voor de afdeling. Na de zomer moeten we met z’n veertienen verhuizen voor een maand.

OK…, denk ik, ik weet nauwelijks waar we nu zitten en dan een plannetje maken om ergens anders heen te verhuizen. OK, waarom niet…? Zo leer ik tenminste het gebouw (1/100e deel er van) een beetje kennen.

Little did I know…Ik moet minstens 5 kilometer gelopen hebben. Met mijn volkomen gebrek aan orientatievermogen heb ik zeker 5 keer de trappen van de begane grond naar de zolder van gebouw A op en neer gelopen om zeker te weten waar welke kamer zat, hoeveel personen er pasten enz. Ik wou natuurlijk niet direct al blunderen…

Vervolgens moest ik strijd leveren met de kopieermachine. Technisch getalenteerd als ik ben moest ik uit een mij onbekend apparaat een ‘blow-up’ van een plattegrond tevoorschijn toveren van de afdeling. Ik sta dan altijd wanhopig te proberen uit te vogelen hoe ik nu in vredesnaam het blaadje moet leggen om niet net het verkeerde stuk uitvergroot te krijgen. Om de een of andere wonderlijke reden gaat het dan toch iedere keer weer mis en spuwt de machine juist dat stuk wat ik niet wil helder en duidelijk uit.
Lichtelijk vervreemdend allemaal op de 2e dag van een nieuwe baan.

Maar, niet voor een kleintje vervaard, legde ik met de nodige achteloosheid het resultaat op het bureau van de opdrachtgever. Uitgeput en met het zweet op m’n rug, maar hey, wie ziet dat verder :)?

3 gedachtes over “maak jij maar even een verhuisplannetje

  1. janke

    Prachtig verhaal Margreet,
    Komt me vreselijk bekend voor van het begin van mijn baan in boekwinkel Borders.
    Ik had toen zelfs nog nooit een computer aangeraakt en dan achter zo’n ingewikkelde kassa…
    brr, hyperventilatie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s