met weinig kom je ook best ver

Onze vrienden hebben een baby! Ruth heet ze. Haar moeder, die uit India komt, zegt: Rutte, dus we moesten even puzzelen voor de telefoon welke exotische naam dit was. Een Bijbelse bleek het dus.

Ruth zat er ontzettend aan te komen! Vrijdag was ik er nog even en Babita moest vechten met de zwaartekracht om niet om te vallen: zij heel klein en die buik enorm!
Ik had al weken wel zo mijn zorgen….Waar is nu het babykamertje, waar de commode, waar het bedje enz. enz. Onze wieg gebracht met toebehoren, maar die stond, met losse onderdelen, rustig de geboorte af te wachten. "Moet de wieg niet even in elkaar?", vroeg ik dan bescheiden. "Welnee", zei m’n vriendin, "dat is toch in een paar minuten gebeurd straks, kom, jij gaat lekker koffie maken." Hmmm, dacht ik dan, ik wilde dat ik wat eigengereider was. "Wat doe je straks met Quinten?" (het oudere jongentje van vier.) Dat wist ze niet, misschien mee naar het ziekenhuis? Hmmm, dacht ik, weinig origineel, opnieuw. "Is er niet een vriendin in de buurt?" (ik woonde te ver weg om echt in te springen) Nou, het had geen prioriteit, wie dan leeft die dan zorgt.

En voilà, precies onder schooltijd kondigde Ruth zich aan. Om twaalf uur geboren in het ziekenhuis en om 14.30 zat B. weer thuis, zo voorspoedig was alles gegaan! En om 15.00 uur kwam Quinten thuis uit school.

Ik onderbrak m’n cursus om gelijk Ruth te gaan bewonderen en vroeg me onderweg zorgelijk af welke onoverzichtelijke chaos ik zou aantreffen.
Niets geen chaos. Babita op de bank, kindje op een dekentje, wiegje was in elkaar gezet en beschuit met muisjes (verzorgd door pappa) op de koop toe. En de kraamverzorgster (van Turkse afkomst denk ik) was rustig bezig de eerste taken uit te voeren. Geen paniek, er worden al eeuwen kinderen geboren zonder kraampakketten en kamers en meubilair en, en, en….

Hier toont m.i. zich de kracht van oude culturen. Alles komt goed…. op z’n tijd,…. zeer goed. No hurry, no worry.

Leve het nieuwe leven van Ruth Changoer. Morgen volgt een foto.

4 gedachtes over “met weinig kom je ook best ver

  1. Frouckje

    Voor alles wat gebeurt is er een uur,
    een tijd voor alles wat er is onder de hemel.
    Er is een tijd om te baren
    en een tijd om te sterven,
    een tijd om te planten
    en een tijd om te rooien.

    (…)

    Er is een tijd om te huilen
    en een tijd om te lachen,
    een tijd om te rouwen
    en een tijd om te dansen.

    Een paar verzen uit Prediker 3. Ik moest er aan denken toen ik je stukje las.

  2. janke

    toevallig zit ik net That Hideous Strength van CS Lewis telezen
    en het trof me dat het daar ook precies is zoals jij schrijft:
    het domein van satan is angst en vooral ook verwarring met een giftig waas van vrees en wantrouwen en vreselijk gebrek aan communicatie…
    Margreet ,erg bedankt dat je zo mooi je gedachten met ons allemaal deelt.
    Echt een hart onder de riem op onze levensweg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s