memories 3

We hebben 8 jaar in Zuid-Korea gewoond. Driemaal hebben we bezoek gehad van mijn ouders. Tweemaal van vader en moeder samen, de derde keer kwam moeders alleen, na het overlijden van m’n vader. De eerst keer, in 1982, woonden we in Seoel, de hoofdstad en hebben toen vooral Seoel en omgeving bekeken. Fascinerend voor ons en voor hen. De tweede keer, in 1984, woonden we inmiddels weer in het zuiden, in de havenstad Pusan. Daar woonde je eigenlijk pas echt in Korea.

In die tijd zag je daar, in tegenstelling tot Seoel, zeer zelden westerlingen. Het baarde nogal opzien als je voorbij kwam, vooral onder kinderen. In grote groepen liepen ze achter je aan onder het uitroepen van allerlei kreten die zij met het westen=Amerika associeerden. Zeer geliefd was bijv. het door ons zo gehate: “mr. monkey”…Het was altijd een dilemma: negeren we dit of jagen we ze weg door opeens iets in het Koreaans te roepen. Maar ja, je wist van tevoren nooit of dat de interesse alleen maar zou doen toenemen…Eerst schrokken de blagen zich een hoedje en renden ze weg, maar vaak kwamen ze even hard weer terug.

Mijn ouders waren al een week of wat bij ons in Pusan, toen ze besloten ook eens zelfstandig een tochtje te maken. Mijn moeder was reislustig en ach, mijn vader was wel bereid met haar mee te gaan. Ik maakte een kaartje van de binnenstad, schreef ons tel.nr. op en maakte een briefje wat ze de taxi-chauffeur konden geven voor de weg terug. In Korea waren in die tijd taxi’s onderdeel van het OV. Voor een hele schappelijke prijs kon je einden rijden.

Ik zette hen op de taxi, legde uit waar de chauffeur hen moest laten uitstappen en zwaaide hen uit. Vader en moeder een avondje op stap. (Winkels en markten bleven de hele avond open).

Nog geen 20 minuten later gaat de telefoon. Een mij onbekende Koreaan: “Uw ouders zijn verdwaald, ze komen er zo aan, maakt u zich geen zorgen.” Ik vroeg nog of ze daar zelf nog waren, jawel en ik kreeg mijn moeder aan de telefoon. “We stonden alleen maar naar je plattegrondje te kijken”, zei ze enigzins verbouwereerd, “toen deze man het ons uit de handen rukte en tegen ons begon te praten. We verstonden hem natuurlijk niet en nu heeft hij jou dus blijkbaar gebeld.” Ik praatte weer met de Koreaan verder. Maar ik kreeg hem niet aangepraat dat ik mijn bloedeigen ouders alleen op pad had gestuurd in een wildvreemde onbekende stad waar ze de taal niet eens spraken. We hingen op, ik onzeker over het verdere verloop…
Na nog eens een kwartier ging de deurbel: mijn ouders! Ze waren linea recta een taxi ingeduwd, en richting het thuisadres gestuurd dat op hun plattegrondje stond! Met lichtelijk de slappe lach kwamen ze binnen.

Ze waren nog geen 5 minuten in de stad toen ze door de overbezorgde Koreaan min of meer opgepakt en in een taxi gezet werden. Daarna ben ik toch maar weer mee gegaan.

 

12 gedachtes over “memories 3

  1. Frouckje

    Lieve Margreet,

    Het stoppen met eten is vaak een teken dat lijf en geest niet meer verder willen en kunnen. Jammer dat je moeder zo’n lijdensweg moet doorgaan. Maar ze mag straks bij de Heere uitrusten! Sterkte voor jullie allemaal!

    Kus,
    Frouckje

  2. Frouckje

    Lieve Margreet,

    Het stoppen met eten bij hoogbejaarde mensen is vaak een teken dat lijf en geest niet meer verder willen en kunnen, heb ik wel eens gehoord. Jammer dat je moeder zo’n lijdensweg moet doorgaan. Maar ze mag straks bij de Heere uitrusten! Sterkte voor jullie allemaal!

    Kus,
    Frouckje

  3. Janke

    Wow, Margreet ,
    en ik herinner me je moeder nog als zo’n mooie,zachtsprekende dame.
    Erg indrukwekkend.
    Goed er bij stil te staan hoe het leven eigenlijk is.
    Veel vrede en sterkte toegebeden,Janke.

  4. margreet

    Yes, I do!! 1986,21 jaar geleden. Ik was alleen in Nederland,vanuit Korea met Sas die nog geen 3 was..(m’n grote troost!)Het was heerlijk om even weg te zijn van alle rouw en geregel en met jou samen te zijn!!

  5. Je dochter sassie

    IK ZING NU VRIJ LUID EN OP MN BEST:

    HAPPY BIRTHDAY TO YOU, HAPPY BIRTHDAY TO YOU, HAPPY BIRTHDAY, HAPPY BIRTHDAY, HAPPY BIRTH DAY TO YOU…

    ER IS ER EEN JARIG, HOERA HOERA, DAT KUN JE WEL ZIEN DAT IS ZIJ, DAT VINDEN WIJ ALLEN ZO PRETTTIG JAJA EN DAAROM ZINGEN WIJ BLIJ BLIJ BLIJ….. HIEPERDEPIEP; HOERA!

    ZO! ALSJEBLIEFT. HIER OOK NOG EEN DIKKE KNUFFEL EN EEN KUS

  6. Frouckje

    Wat grappig om gewoon eens even wat doorklikkend de ‘andere helft’ van je foto bij je zus tegen te komen! Vraagje: ben jij de jongste van allemaal?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s