en nu verder

De kist sluiten
Gisteren hebben we moeders begraven. Samen als familie hebben we het deksel op de kist gedaan, na een aantal teksten uit ps.84 gelezen te hebben. De kleinkinderen hebben Ma nog gezien. Ze lag er zo mooi en kalm bij. Nog rustiger en vrediger dan de dag van het sterven. Ik had kleding uitgekozen die ze graag droeg, roze en grijs. Dat viel op. Het was echt Oma zeiden de ‘kinderen’.

De samenkomst
De samenkomst was mooi en troostrijk. De predikant zei hoe opmerkelijk het was dat mijn moeder geen klaagpsalmen heeft laten zingen, maar allemaal liederen waarin God’s goedheid en liefde worden geloofd. Ze heeft geen makkelijk leven gehad, maar bij haar begrafenis bleek overduidelijk dat ze haar kracht steeds bij God zocht en vond.

Begraven
De tocht naar het graf was het zwaarst. Ik weet, mijn moeder is niet in die kist, maar in de hemel bij God. Maar ach, dat moment wanneer de kist in dat donkere gat zakt….Het staat zo haaks op wat je op deze aarde voor een geliefde wil: een lekkere warme deken en een comfortabele rustplek. Ik ben zo blij dat Jezus ook huilde bij het graf, ook al wist Hij dat Lazarus zo naar buiten zou komen. De dood is en blijft een rotvijand.

Condoleren
Bij het condoleren waren veel vrienden, wat ons erg goed deed, en veel familie. Nichten en neven, die hun oud geworden ouders begeleidden. Nog twee zussen van moeders, 1 broer, 1 zwager en 3 schoonzussen zijn in leven. Aan mijn vaders kant is niemand meer in leven van zijn generatie. Sommige van mijn neven en nichten zitten al tegen of zelfs over de leeftijd van 70 jaar. pffff…

Vandaag
Vandaag ben ik geloof ik pas begonnen met het echte verwerken. Moeilijke dag. Net of ik terug ga in de tijd en nu pas echt verdriet kan voelen over dat hele proces van dementeren. Was almaar bezig met hoe erg ik het vond toen ik voor het eerst merkte dat mijn moeder niet meer stofte en de plantjes geen water meer gaf. Dat klinkt misschien triviaal, maar dat was zo uitgetekend mijn moeder, en had zo’n diepe betekenis voor me gekregen door de jaren heen. Iedere dag ‘haalde ze een stofdoek over de meubels’, zoals ze dat zelf noemde. Dat was een soort ritueel, waarbij ze zich heel happy voelde. Als ze bij ons logeerde was dat ook vaste prik. Eerst altijd zoeken naar een stofdoek, of wat er voor door kon gaan.  En of ik het verschil dan zag? Alles glansde weer zo mooi en het hout ging weer leven, toch? Ja dat was zo, en het voelde ook veilig en vertrouwd. Mijn moeder die door de kamer kuierde en mijn spulletjes een beurtje gaf. Dat was een uiting van haar zorg voor mij.

En dan de planten. Mijn moeder had groene vingers. Altijd had ze bloeiende chinese rozen staan, azalea’s, begonia’s of kaapse viooltjes. Ze kreeg ze steeds weer aan het bloeien. De planten waren soms niet meer om aan te zien, met alleen nog kale takjes of stengels, maar bloeien deden ze!

En toen opeens was het voorbij. Ik zag op haar kamer laagjes stof op de meubels en de plantjes stonden te verdorren in de vensterbank. Ze had er geen oog meer voor.

Pas vandaag heb ik daar voor het eerst de pijn van durven voelen. Het eerste afscheid nemen is toen al begonnen, maar ik heb mezelf indertijd niet toegestaan daar lang bij te treuren. Ik wist immers niet hoe lang dit allemaal kon gaan duren?

Vandaag ook voor het eerst gewerkt. Was zwaar. Een hele dag lukte nog niet..

Overigens: Alle mensen die ons via mail of website of post gecondoleerd hebben: hartelijk dank! Het doet goed om te merken dat er met ons meegeleefd wordt.

3 gedachtes over “en nu verder

  1. thea

    Lieve Stoet, wat vervelend dat je griep hebt. Liefs vanuit Les Deux Alpes. Te weinig sneeuw voor langlaufen, Edward vandaag met skieen begonnen. Zomaar, zonderr les, hij kan het. Gezellig ge-apres-skied met de kinders. Heel veel beterschap.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s