KOG

Voor het eerst een KOG gehad. Nee, geen ziekte, ook geen eng medisch onderzoek, maar een Kort Oplossingsgericht Gesprek. Een methode uit de keuken van de Mediation (bemiddeling bij conflicten). Het is geen mediation, maar een methode om bij een conflict partijen samen, in 1 dagdeel, tot een oplossing te laten komen. Een boeiende, vermoeiende bezigheid en effectief!

Samen een gerezen conflict uitpraten heeft als nadeel dat je, voor je ’t weet, weer midden in datzelfde conflict zit. Meestal gaat het nl. om de toon, de manier waarop dingen gezegd worden. Dan begint de irritatie al en dan is het zo moeilijk om te blijven bij de intentie waarom iets wordt gezegd, zoals het gezegd wordt. Je haren staan al recht overeind ….Dat is allemaal heel duidelijk als je over anderen praat, maar als je zelf er mee te maken krijgt is het toch wel heel boeiend om te zien hoe de dingen mis kunnen lopen, puur omdat je de ander alleen maar met je eigen meetinstrumenten kunt beoordelen.

Op m’n werk speelde er dus zo’n conflict. Afgelopen vrijdag 4,5 uur geKOGt en nu weer zover dat ik aan het werk ga. Liep alles zoals ik gewild had? Nee, onder leiding van de ‘deskundige’ stel je je eisen bij en ga je uiteindelijk voor het meest haalbare.

Knap hoor, het lijkt allemaal zo simpel, maar zo’n gespreksleider speelt een vitale rol in het steeds weer terugkomen bij: wat is de oplossing? Daar moet je steeds weer antwoord op geven…heel confronterend. Want in het begin wil ik helemaal geen oplossing! Ben je gek, ik wil horen dat ik gelijk heb en de ander niet!! Nou, dat gebeurt niet en ach, dat is uiteindelijk ook geen basis waarop je verder kunt met elkaar.

Voor 650 euro had ik liever wat anders gedaan, een leuk uitje of zo met het werk, maar goed, dit is investeren in kwaliteit zullen we maar zeggen! Echt aan te bevelen om te voorkomen dat conflicten uit de hand lopen.

Verder afgelopen week ook nog een film gezien. Blood Diamond, over de vuile diamanthandel in Afrika: diamanten als betaalmiddel voor wapens, die vervolgens gebruikt worden door gewetenloze bendes die zich rebellen noemen maar alleen eigen belang op het oog hebben. De film speelt in Sierra Leone. Burgers worden door rebellen opgepakt, verkracht, vermoord en kinderen worden gedwongen als soldaat te vechten. vreselijke beelden die goed weergeven hoe kinderen gehersenspoeld worden en zich zelfs tegen hun ouders keren.

Het probleem met de film in zijn geheel is Hollywood! Walgelijk hoe een filmindustrie zo’n gruwelijke situatie gaat gebruiken bijna als achtergrond om er een triviaal verhaal over liefde tussen een diamanthandelaar en een ‘kritische’ journaliste van te maken. Echt stuitend. Dit is de tweede film die we gezien hebben die dit doet en nu voelen we ons als domme ezels die zich 2 keer gestoten hebben aan dezelfde steen.

Waarom moet er toch altijd koste wat kost romantiek in een film geperst worden? En dan ook nog op zo’n flut manier. Voorspelbaar, dom, functieloos. Zonder die onnozele scenes zou de film al een stuk beter zijn geweest. De meeste recensies zijn lovend, maar die van mij dus niet. Geef mij maar een goeie documentaire over zo’n onderwerp.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s