toch weer het bed uit

We hadden het niet gedacht met elkaar, dat moeders Moesje_op_theas_bruiloftnog het bed uit zou komen. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit: Ze zit weer op haar oude plekje, aan het hoofd van de tafel bij het raam. Ze eet weer met smaak, drinkt zelf weer uit een kopje, kortom het gaat stukken beter. Voor hoe lang, tja, dat weet alleen God in de hemel. Zelf hoop ik niet al te lang, want echt gelukkig is ze natuurlijk niet. Het lopen gaat niet meer, haar spieren verstijven steeds meer. Ook de verzorging is zwaar. Met tillift bed in en uit. En omdat ze stijf is als een plank (volgens de arts door Parkinson) doen alle handelingen zeer blijkbaar. Dat vind ik erg zielig.

Het is moeilijk vind ik om er heen te gaan. Ze heeft vaak geen rust als we er zijn en raakt gespannen. Maar volgens de verzorging is het toch goed om te komen, ook al maken we bepaalde emoties los. Goed om dat af en toe te horen, want boze blikken van m’n moeder, daar kan ik niet goed mee omgaan, hoor, of ze nu dement is of niet…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s