Er is nog nooit iemand teruggekomen uit de dood

Ik zit naast een wat oudere dame op de avond van onze miniwijk van de kerk. Ik heb leuk contact met haar en we wisselen het een en ander uit. Tot de gastheer aankondigt dat we gaan beginnen aan een themabespreking. Het komt op gang, iemand heeft het over sterven en naar de hemel gaan en dat dat zo’n troost kan zijn. Ik luister met een half oor, altijd op zoek naar een andere, minder cliche-achtige ingang, dwangmatig als ik daarin soms kan zijn…Plotseling buigt mijn buurvrouw zich naar me toe en zegt: "Nou, ik twijfel er wel ’s aan hoor, er is toch nooit iemand die terug is gekomen? Hoe weet ik het dan zeker? Twijfel jij daar nou nooit aan?" Ik heb een acute shock-aanval die ik verberg achter een schaapachtige lach en zeg iets van, ‘tja dat vind ik ook wel eens moeilijk…’

Een oudere gereformeerd vrijgemaakte dame die zo maar vertelt over haar twijfels? Ik heb dat nog nooit meegemaakt. Als zij nu ook al aan het twijfelen slaan, wie zal dan worden behouden?? Zoiets gaat er door me heen. Ik die zelf jarenlang m’n twijfels niet durfde uiten, sta verstomd over het schijnbare gemak en vertrouwen waarmee deze vrouw haar gevoelens onder woorden brengt.

Pas als ik thuiskom dringt het tot me door hoe bijzonder het eigenlijk was. Terwijl ik me druk zat te maken over het vermeende cliche-gebruik van de spreker, werd mijn buurvrouw er zo door geprikkeld dat ze mij een stukje van haar hart liet zien.

Leve de miniwijk!

Er is trouwens wel iemand uit de dood teruggekomen en de bijbel doet er alles aan om ons ervan te overtuigen dat het getuigenis van die ene menselijke getuige betrouwbaar en historisch is. Daarom durf ik er wel op te vertrouwen dat ik hem straks zal zien waar hij nu al is, in de hemel.

3 gedachtes over “Er is nog nooit iemand teruggekomen uit de dood

  1. Hoge suikers zorgen idd voor uitdroging … maar die zorgt er dan weer voor dat je zo suf als wat bent, nauwelijks kunt eten en nergens zin in hebt. Ik heb het zelf ook en enkele jaren geleden ben ik in coma gevallen … als gevolg van een blaasontsteking! De combinatie diabetes en blaasontsteking is gewoon nefast!

    Ik vind het wel heel bijzonder dat jullie dat blijkbaar sneller doorhebben dan een arts. Fijn dat het toch nog min of meer goed is gekomen!

  2. margreet

    Dat is toch wel frappant, vind je niet, dat een arts daar geen weet van lijkt te hebben? Terwijl wij het al jaren meemaken met m’n moeder en steeds verzorgers ook eraan moeten herinneren wanneer ze verward is o.i.d Het is altijd raak: blaasontsteking! Ga zo even op je log kijken, bedankt voor je reactie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s