een onrustige maandagochtend

"Moeder", roept meneer R. tien keer achter elkaar. "Moeder, moeder, moeder!". Ja, hij bedoelt toch echt mij. Meneer R. is onrustig vandaag. Waar hij meestal diep in slaap is, hoofd op de borst, is hij vandaag steeds aan het roepen en wil alsmaar opstaan. Eerst was het ‘zuster’, nu is het ‘moeder’ geworden.  Meneer R. is zijn portemonnaie kwijt. Hij heeft helemaal geen geld, maar wel vreselijke honger. De verzorgster heeft hem al geprobeerd ervan te overtuigen dat hij hier niet hoeft te betalen, de kok heeft al geroepen dat vandaag alles gratis is, maar de onrust blijft. Ik sta in de buurt van de tafel en hij doet nu een beroep op mij: "help me, help me". Ik herhaal in verschillende versies de geruststellingen van  de verzorgers. "Alles is al betaald, u hoeft zich echt geen zorgen te maken". Inmiddels roept nu ook mevr. V., die als probleem heeft dat ze alles eindeloos herhaalt, op doordringende schreeuwtoon dat ze haar portemonnaie kwijt is. Tegelijk ruikt ze het eten dat door een vrijwilliger op de afdeling gekookt wordt en daar wordt zij onrustig van. Want eten vindt ze heerlijk, maar geduld om te wachten heeft ze niet. "Gaan we nog eten?", schreeuwt ze om de 10 seconden. "Waardeloos", als het haar te lang duurt. De verzorgende wordt kregelig en rijdt haar de zaal af. In de gang wordt het roepen steeds doordringender. Mevr. V. protesteert op die manier tegen haar verbanning. Mijn moeder ligt onder twee dekens in de stikwarme zaal op bed. Ze heeft het koud. Vindt al dat lawaai en geschreeuw maar niets en jammert zachtjes. We leiden haar af door zachtjes maar weer de psalmen te zingen die ze zo mooi vindt.

Ik blader door de dossiermap en zie dat het inmiddels 9 dagen geleden is dat moeders’ urine op kweek gezet is. Geen uitslag nog. Ik ga op zoek naar iemand die me meer vertellen kan. Het meisje dat ik spreek is allervriendelijkst maar weet werkelijk helemaal niente van mijn moeders situatie. OK, het hoofd dan maar. Op vakantie. Sub-hoofd? weet niets meer dan dossier. Hmmm, ik wil toch echt weten hoe het met die kweek zit. Meisje vertrekt naar boven, naar het sub-hoofd. "Ik ga Joke even bellen, die weet alles," zegt ze als ze weer beneden is en vliegt naar de telefoon. Joke is mijn moeders persoonlijke verzorgende, maar is wel vrij vandaag..Moet die nu thuis gebeld worden?? Joke neemt, gelukkig, niet op. Is mijn moeders arts in huis? Op vakantie. Zijn vervanger? Is er morgen weer.
Ik geef het op, dit meisje heeft genoeg verduurd van mij.
In de auto bel ik de receptie en vraag verbonden te worden met de dienstdoende arts. Ik krijg te horen dat die in MDO (is dat een bubbelbad??) zitten. Ik word teruggebeld.
Niet dus.

Verpleeghuiswerkenden onder de lezers! Is dit normaal op een maandagmorgen of schort er hier iets aan??

2 gedachtes over “een onrustige maandagochtend

  1. christine

    MOD is of een midden-oor-drainage, of een multi-disciplinair-overleg, in dit geval denk ik het laatste…
    Bizar ja van die kweek, is binnen 3 dagen bekend (bij ons…). Kreeg ze nog Antibiotica? Zo ja, dan was tie waarschijnlijk positief, zo nee, dan niet…
    Herkenbaar wat je beschrijft van mijn stage in de geriatrische zorg.
    Sterkte, kuskus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s