verslagje 2

zaterdag 21 oktober

Redelijk goed geslapen, ondanks hoestaanvallen en nieuw bed. De beruchte Amerikaanse slaapbanken hebben we inmiddels overwonnen door direct na aankomst bij m’n schoonouders het matras op de grond te leggen in plaats van op het onderstel van de bank. Dat voelt nl. aan alsof je op een pijnbank ligt ipv op een bed.

’t Is ook altijd even wennen aan het klimaat in het appartement van m’n schoonouders. Warm, kurkdroog en weinig frisse lucht. In onze slaapkamer gaat dus het raam onmiddelijk open, maar op de 16e verdieping, aan de haven, met uitzicht over de zee, vang je nogal een stevige wind. Gevolg: gegier, waardoor we niet slapen kunnen. Slechts een paar voorbeelden om aan te geven met welke onoverkomelijke problemen we hier te kampen hebben, ha,ha.

Lark, m’n schoonzusje vroeg of ik op m’n blog vermeld had dat we op reis zijn. Dat was gevaarlijk volgens haar want er zijn voorbeelden dat mensen beroofd worden op grond van informatie die van internet gehaald wordt. Ben ik even blij dat er mensen in ons huis logeren om op de poesjes te passen.

Vandaag was een echte ‘reunion’-dag. Eerst een ontmoeting met een vriend van Kim nog van de middelbare school en Harvard, Doug Myers. Heel leuk om oude vrienden van Kim te ontmoeten uit z’n jeugd. Ik leerde Kim kennen toen hij 28 was en in Nederland. Dan mis je een stuk geschiedenis van iemands leven. Doug had bijvoorbeeld Kim’s eigen vader vaak ontmoet. Hij heeft een zeer goed geheugen, want kon nog precies beschrijven hoe de kamers er uit zagen bij Kim thuis in Cambridge. Hij noemde Kim als degene die hem klassieke muziek had leren kennen en waarderen en noemde een aantal muziekstukken die toen tot Kim’s favorieten behoorden, waaronder een paar van Beethoven. Kim wist het zelf niet meer en keek lichtelijk verbaasd omdat hij niet zo’n Beethoven fan is. Grappig.

Thuis gekomen startte de volgende reunie. Kim’s twee zussen, Lark en Yani waren er al, Brook en Katy, Kim’s jongste broer en vrouw met hun dochtertje Alouette waren in aantocht. Lark woont in Californie, Ventura en is een week over om Kim te zien o.a., Yani woont in Somerville, dichtbij Boston, Brook woont in Shelburne Falls, een dorpje op ongeveer 2 uur rijden afstand van Boston. Woody, Kim’s oom, broer van z’n moeder is ook hier sinds een paar dagen, uit Florida. Jammergenoeg konden Robin en David, twee broers er niet zijn. Robin hopen we maandag te zien. Uncle Woody is trouwens 83, 1 jaar jonger dan mijn schoonmoeder, ook nog zo kwiek als een vent van 65. Hij is heel sportief, speelt tennis 2 keer per week en is pas sinds 2 jaar met pensioen! Geweldig.

Een gezellige middag dus. We aten met z’n allen, eten gehaald bij een cateraar. Daarna hebben we muziek gemaakt en gezongen. Yani speelt banjo, Brook en Kim gitaar en voor de aanwezige kinderen (er waren ook nog vrienden van Lark met 2 meisjes van 4) hebben we heerlijk allemaal van die klassiekers geblerd met elkaar: I’ve been working on the railroad, old McDonald had a farm, This land is your land, If I had a hammer enz. Heerlijk.

Ik heb grote waardering voor Kim’s ouders die dit op hun hoge leeftijd toch nog steeds mogelijk maken! We zaten met toch 14 man, eten en drinken, alles even lekker en vooral Kim z’n moeder straalt dan. Als een kapitein op een schip wijst ze de mensen aan die moeten zingen of spelen. Ik ben dit keer de dans ontsprongen, maar vaak genoeg wijst dat vingertje met die lange nagel in mijn richting: Margrete you know a nice song? Als jonge bedeesde schoondochter kreeg ik daar nachtmerries van. Ik voelde me dan zo verschrikkelijk lomp, niet-artistiek, links en onhandig. Zo Nederlands in die toch ten diepste latin-american familie.

Het weer is fantastisch. Zon, helder en fris. Herfst op z’n best.

Morgen gaan we naar Parkstreet kerk. ’s Middags naar een balletvoorstelling met de hele club. Kaartjes en al zijn gekocht dus tja, wat te doen. ’t Is niet helemaal onze normale zondagsbesteding, maar goed. We kunnen naar de kerk en dat is het belangrijkste.

Yani, mom en Woody

Dscn0554

4 gedachtes over “verslagje 2

  1. Janke

    Ha Margreet,
    So interesting you wrote that about pepper paste.A Korean friend once told me that that made all the difference and up to now I have just blown that off and used sambal but now I ‘m really really gonna find it.
    Actually 2 weeks ago we had a wonderful authentic Korean meal with a grill on the table etc. Treat from a Korean friend.
    She underlined all the things we liked on the (Korean ) menu,so we can point them out next time we go to that restaurant…
    She also told us a lot about marinating.
    I agree Korean food is the the best!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s