Kun je reanimeren?

"Kun je reanimeren?" Met die vraag rende ik maandagavond opeens langs verschillende buren. Bij het naar bed gaan hoorde ik een vreemd geluid bij de buren direct naast ons vandaan komen. Nu gebeurt daar van alles omdat het een kamerverhuurbedrijf is en er geloof ik 10 mensen wonen, maar dit klonk als uit een ver verleden. Wanneer onze zoon Lukas (valse) croup had als kind en daardoor slecht kon ademhalen maakte hij ook van die benauwde hoestgeluiden.  Het kwam van buiten en ik liep het balkon van onze slaapkamer op om te zien wat er aan de hand was. Op het aangrenzende balkon stond m’n Turkse buurman, naar adem te happen alsof er een stuk vlees in z’n keel was blijven steken, ondertussen vreemde klanken uitstotend. Geschrokken riep ik of ik een dokter moest roepen. Dwaas eigenlijk, want dat was zonder meer duidelijk. Binnen hoorde ik twee van z’n huisgenoten roepen dat ze 112 aan het bellen waren. Ik sloot de balkondeuren met de gedachte dat er dan verder niets te doen was, tot ik bedacht dat we op ons rijtje een huisarts hebben wonen. Ik als een speer de deur uit om die te waarschuwen.  Hij was niet thuis, z’n vrouw wel. Binnengekomen bij de buurman zag het er slecht uit. Hij was grauw en ijskoud, rochelde en leek stervende. We hebben hem op de grond kunnen leggen, de doktersvrouw zei dat hij nog pols had en inmiddels was 112 aan de lijn.  "Kunnen jullie reanimeren", was het eerste wat de vrouw aan de lijn me vroeg. Nee dat konden we geen van allen. De doktersvrouw begon het "Onze Vader" te bidden, maar 112 zei tegen me, "blijf hem stimuleren, probeer de pijnprik". Mijn volgende gang was naar buiten kijken of ik iemand vinden kon die wel kon reanimeren. Veel van de buren kwamen naar buiten maar niemand had de kennis in huis….Gelukkig arriveerde toen de ambulance. In the nick of time!  Na lang wachten (we werden er gelijk uitgebonjourd:"neem die hond ook mee!", beest was meegelopen en zat muisstil te wachten in de kamer tussen alle commotie) kwam het verlossende woord "hij doet het weer". Ambulance taal. 

Zo leert een mens z’n buurt kennen! Na een tijd te hebben nagepraat om van de schrik te bekomen nodigde een stel me uit voor een glas wijn. "Je moet nu niet alleen naar huis gaan". Heel sympathiek.

Vandaag bij de buurman langs geweest.  Hij ligt nog op intensive care, maar het gaat veel beter.  Hij heeft er geen directe schade van opgelopen naar het schijnt. Ik was ook heel blij te ontdekken dat hij familie heeft in Den Haag. Een ex-vrouw (nederlandse) en twee dochters en een zoon.  Dat was een hele opluchting.

En nu dus een cursus reanimatie!

12 gedachtes over “Kun je reanimeren?

  1. Jolien

    Een duik in winkels met airco is ook lekker fris. Geniet maar van je rust en de ruimte om je heen!! Hier bij zee is het ook heerlijk warm, zelfs op het strand.

  2. Christine

    Wat een story, en wat kunnen er in nederland eigenlijk weinig mensen reanimeren. Wist je dat er in Amerika veel meer reanimatie’s ‘op straat’ slagen omdat vanaf de lagere school kinderen al reanimatie-les krijgen? Hier slaagt er zelden een reanimatie op straat behalve als er bij toeval een medisch iemand in de buurt is. Toch kun je altijd beter gewoon ‘ergens’ op de borstkas gaan drukken dan toekijken, allicht geef je iets stimulatie voor bloed-doorstroming…. tipje…

  3. Sas

    wat eng zeg! ga je nu een ehbo cursus doen? tlukte nu dus wel om op je blog te komen. Chunjong is ramjun aan het klaarmaken..jammie. ondertussen klinken vanuit de moskees weer de dagelijkse gebedsoproepen…de derde vandaag…nog twee te gaan. Het blijft vreemd eng en mooi tegelijk.
    love you! liefs sas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s