koele auto, warm museum

We dachten voor vandaag een slim plan gemaakt te hebben om de hitte te omzeilen. Een lange tocht door het binnenland naar Frankfurt, dan heel lang in een koel museum dwalen, en dan in de avond, als het wat koeler was, ergens lekker eten.

De tocht was mooi. Want de auto was koel, 22 gr., terwijl het buiten afwisselend 35 of net onder de 30 was, afhankelijk van hoe hoog we zaten.  De weg voerde door stadjes, en langs mooie bossen en velden en werd steeds steiler. We reden door het Taunusgebergte en het Westerwald.  Het wald was erg donker, van die deprimerende pijnbomen waartussen alleen maar diepe duisternis heerst en geen straaltje zonlicht doordringt.  Ik moest vaak aan Hans en Grietje denken. Echte gebroeders Grimm bossen. In Frankfurt aangekomen regende het en dat deed de temperatuur even onder de dertig zakken, liet onze thermometer in de auto weten.  Toen we uitstapten bij het museum (Städelicher Kunstinstitut) viel de warmte als een natte deken op ons.  Gauw het museum in om koel te blijven..dachten we.  Het was daar binnen helaas net zo vies warm als buiten. De machines in de zalen om de temperatuur te beheersen stonden op volle toeren te blazen, maar dat had weinig effect.

Mooie kunst gezien, al wapperend met m’n gidsje. Het museum heeft een prachtige collectie 19e en 20e eeuwse schilderijen.  Aan de rest (alle andere eeuwen..)zijn we niet toegekomen.  Alles plakte en ik had het spaans benauwd. 

Naar buiten dus toch maar, waar we een stukje langs de Main gelopen hebben en op een terrasje wat gedronken.  Best weer leuk zo midden in de stad vanaf ons platteland!  Langs de straat bij een Indiaas restaurantje (wat tegelijk ook pizzaria was) lekker linzen gegeten met Indiaas brood.  Toen droop het zweet ons helemaal tussen de ogen.  Pittig eten!! Van een koele dag was niet zoveel mterecht gekomen, maar leuk was het wel.

Nu de kelder ingedoken, achter de pc, in ons vakantiehuis waar het eindelijk, voor het eerst vandaag, koel aanvoelt.  Het is hier waarschijnlijk 24 gr. of zo, maar dat is een koelkast vergeleken met de kamer boven.  Ik ben niet gemaakt voor een warm klimaat, dat is inmiddels wel duidelijk.  Ik raak helemaal uit m’n doen ervan.  Dat de hittegolf maar snel mag ophouden.  Wat verlang ik naar de winterstormen, zeg.

Advertisements

Over Margreet

Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, mijn kleinkinderen, mijn Amerikaanse en Franse familie, te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier.
Dit bericht werd geplaatst in Asslar 2006. Bookmark de permalink .

2 reacties op koele auto, warm museum

  1. Frouckje zegt:

    Heb met jou – en je moeder uiteraard – te doen. Ik herken dit wel van mijn oma. Die is ook een keer van bejaardentehuis gewisseld en dat is geen makkelijke ingreep op die leeftijd! Zij is overigens afgelopen december gestorven en nu echt THUIS!

    Like

  2. margreet zegt:

    dat is eigenlijk ook mijn diepste wens, dat ze rustig bij de Here echt Thuis mag komen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s