stilte en vuile lucht

File tussen Schiedam en Den Haag. Om mij heen een wirwar van asfaltwegen, geluidschermen en betonnen vangrails. Ergens in de hoogte, boven de geluidschermen uit, zie ik nog een brede rand groen. Rijen bomen die in de zomerwind meebuigen. De bladeren ritselen en vangen het zonlicht op, zodat het groen verschiet van geel naar wit naar donkergroen. Er gaat een heerlijke suggestie van de koelte en stilte van de natuur vanuit.

Niets is verder verwijderd van deze plek dan juist dat. Verkwikkende stilte die hoorbaar wordt door het geluid van een zomerbries.

Hier is alleen het allesoverheersend geluid van mijn eigen auto en duizenden anderen, het blazen van de airco en de radio.  Een beetje muziek om het filerijden dragelijk te maken. Het is bloedheet, boven de 30 graden. Het asfalt zindert in de zon. Ik zie de uitlaatgassen als een vuil gazen nevel omhoog stijgen. Smog.

Opnieuw valt het me op dat langs deze weg, waar ik zo snel mogelijk alleen maar weg wil, woonhuizen staan. Hier wonen gewoon mensen.  Die ademen dus dag en nacht hevig vervuilde lucht in. Kinderen groeien op met geen ander idee dan dat dit normaal is, dag en nacht verkeer voor je deur voorbij zien scheuren…

De file begint langzaam op te lossen. Nog geen kilometer verder leidt de snelweg plotseling langs boerderijen en weilanden.  Zo was dus eerst het landschap.  Polders, groene weilanden met koeien, paarden en schapen, rustig grazend alsof er geen duizenden auto’s voorbij razen. Langs een vaartje staan de knotwilgen, zo kalm, gebogen naar het water. Gele lis staat onverdroten in zomerpracht.  Vuile lucht? Ach, ik bloei gewoon zoals ik dat elk jaar doe. Niks aan de hand.

Deze drukste snelweg van Nederland was ooit misschien een karrespoor tussen Delft en Rotterdam. Het stemt me weemoedig.  Ik zit dan wel lekker koel met m’n airco in m’n grote Renault, dus ik ben net zo medeplichtig aan de vuile lucht. Maar wat gaat onze technische vooruitgang toch gepaard met een geweldig verlies aan leefbaarheid. Ik ben opgelucht als ik Scheveningen binnenrij en iets van de zeelucht opsnuif. Het lijkt in elk geval schoner hier.

Thuis pak ik de krant op en lees dat de meeste Nederlanders grote behoefte hebben aan meer stilteplekken, die steeds schaarser worden. Ik ben er voor en zal me nog meer inspannen de auto, zo veel als mogelijk is, te laten staan. 

Leve de stilte, leve de natuur, leve de schepping, leve de Schepper. 

4 gedachtes over “stilte en vuile lucht

  1. jetty boerma

    mijn favoriete winkel om een leesbrilletje te kopen !
    Vroeger was ik hevig jaloers op iedereen die een halve rookworst daar kocht en zomaar opat ! Dat mocht ik toen als keurig meisje niet..Maar ik kwam er altijd langs uit school vandaan en ik herinner me nog die heerlijke lucht !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s