Jut en Juul bij de accountant

Sinds een maand is Sas als freelancer bezig met de jaarrekening van de Christenunie-SGP. Dat houdt in dat ze de maandelijkse uitgaven rubriceert en zorgt dat ze kloppen met de giroafschriften. Het gaat om een heel jaar, dus een behoorlijke klus. Het moet secuur want het gaat om overheidsuitgaven en de accountant van de gemeente kijkt scherp of alles wel te verantwoorden is. Saskia heeft weinig met cijfers, maar meer dan ik in elk geval, want ze had een keurig overzicht bij zich toen we ons vanmorgen bij de administrateur vervoegden die voor ons het jaaroverzicht klaarmaakt. Altijd een beetje vervreemdend: een afspraak bij de accountant voor de jaarrekening van de fractie terwijl ik van m’n levensdagen nog nooit iets als een balans of zelfs maar een huishoudboekje heb bijgehouden. Maar goed, ik was dit keer allang blij dat ik er niet alleen heen hoefde. Saskia had het voorwerk gedaan dus die kon de toelichting geven dit keer. Met iets meer zelfvertrouwen dan vorig jaar ging ik de spreekkamer in om aanwezig te zijn, terwijl Sas en hij zaken gingen bespreken. Maar al gauw heerste er verwarring alom. De kamer was al heet toen we binnenkwamen. Saskia riep nog: oh, heerlijk, lekker warm hier, maar na tien minuten blies ze al verhit dat het toch wel erg warm was. In de hele stapel afschriften en rekeningen stuitte de accountant, zeker van zichzelf als hij was, al direct op een niet-kloppende formule. Sprekend in boekhoudjargon vroeg hij vriendelijk of Saskia alle mutaties wel verwerkt had. Die antwoordde voor mijn gevoel heel adequaat,maar bleek achteraf het hele woord mutatie niet te kennen. Alleen uit de evolutieleer, maar ze wist toch wel zeker dat het daar nu niet over ging. Ze speelde het spel meesterlijk want ik had het niet door. Ik merkte alleen dat ze niet helemaal zeker was en dat ze hevig ging bladeren. Nu had ik alle papieren in een modern, naar ik meende, handig bindsysteem gedaan. Alleen zat het erg vol en haalde Sas net een afschrift weg waar het bindsysteem uit z’n voegen barstte. Eén onverhoedse beweging en alle papieren lagen eruit en door elkaar. Ook dat had ik niet door. Ik maakte nog een lolletje over hoe onhandig dat systeem toch eigenlijk was. De boekhouder wees ons vriendelijk op een oerdegelijke ordner, als op een noviteit, en zei dat die meestal erg prettig waren.

Goed, het saldo klopte niet, alle papieren lagen bijna op de grond, het zweet stond op onze rug, maar de boekhouder bleef rustig en dacht waarschijnlijk: wat een domme ganzen. Toen was de afspraak afgelopen. Wat voelden wij ons klunzig. Helemaal toen ik Saskia’s verhaal hoorde en begreep dat zij zich kranig had opgesteld maar veel meer onder de indruk was van het vakjargon dan ik had gemerkt. Je zit daar in zo’n kantoortje en alles ademt: financiën, boekhouden, balansen. We voelden ons als kinderen die de klok horen luiden, maar waar nou precies de klepel hangt?

4 gedachtes over “Jut en Juul bij de accountant

  1. Rianne

    Erg maf beschreven dit boekhoud’schandaal’.
    Misschien is een cursus boekhouden iets voor je, Saskia?
    🙂

    Nou, het lijkt mij ook niet echt leuk om mee te maken. Maar wel leuk om over te schrijven..

    Succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s