Ik heb alzheimer

Gelezen van Stella Braam: Ik heb Alzheimer, het verhaal van mijn vader. Nijgh en van Ditmar, 2005. Geschreven zoveel mogelijk vanuit de beleving van haar vader. Rene van Neer, oud-psycholoog, wil aanvankelijk zijn beginnende dementie ‘in kaart brengen’, het proces zien als een uitdaging, onderwerp van research. Hij raakt echter verdwaald in zijn eigen vergeetachtigheid. – Heb ik Alzheimer? Helemaal vergeten! –

Het verpleeghuis waar hij terecht komt ziet hij als gevangenis. Urenlang loopt hij rond op zoek naar de uitgang. Druppels met antipsychotica moeten hem rustiger maken. Zijn dochter die hem dagelijks bezoekt en volgt om haar verhaal te schrijven, is er niet blij mee: druppelnarcose noemt ze het.

Mijn moeder doet het juist beter op dezelfde combinatie van medicijnen. Ik vind het ook opvallend dat de schrijfster erg negatief is over de zorg. Praten over haar vader waar hij bij is, medicijnen slordig geven, en te snel, om haar vader maar rustig te krijgen, zodat ze er zelf minder last van hebben enz. Ik heb echt een heel andere, betere ervaring met de verzorgenden van mijn moeder. Zorgvuldig in de omgang, juist nooit over mensen praten waar ze zelf of andere bewoners bij zijn. Medicijnenlijstjes die goed worden bijgehouden. Niet dat er nooit iets fout gaat, maar als tegenwicht wil ik dit toch noemen. ‘Ik heb Alzheimer’ vind ik, ondanks het vele herkenbare, toch wat sensationeel. De auteur maakt, wat mij betreft, van een persoonlijke ervaring teveel een algemeen beeld.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s