Een weekend, een jaar en een dag

Afgelopen weekend weg geweest, naar Wijk bij Duurstede. Waarom daar? Omdat Niek 20 februari jarig was (1 jaar!) en we dus in de buurt wilden blijven van Utrecht om de grote dag mee te maken! We zaten in een hotel (het enige in Wijk) en hebben heel relaxte dagen gehad. Kim was zwaar verkouden en had dientengevolge hetzelfde energie-niveau als ik doorgaans heb (wanneer ik kerngezond ben) en zo konden we genieten van veel slaap, een langzame tocht door Wijk langs de vele galerietjes en leuke winkeltjes en hebben we 2 maal heerlijk gegeten en 1 maal geld bespaard door een patatje te kopen (eigenlijk toch nog altijd mijn favoriet, vooral met de kroket erbij, ha, ha)

Vrijdag zijn we naar Laren geweest (ik stond echt met Monique van der Ven in de boekhandel, ze herkende mij niet helaas…) en hebben daar een prachtige tentoonstelling bekeken in het Singer museum. Het ging om de verzameling van ene dr. Esser, die schilderijen verzamelde zoals ik theepotjes en ouwe meubels. Leo Gestel, Jan Sluijters, van der Hem, Breitner, Mondriaan en meer van dat soort klinkende namen. Van de meesten kende ik helemaal geen werk en van sommigen had ik nog nooit gehoord. Esser verzamelde eerst werk van de Haagse school, donker palet, maar raakte gefascineerd door heel modern werk voor die tijd. Ik kende de term luminisme (licht, felle kleuren) maar had niet van het Amsterdams Luminisme gehoord. Echt een hele mooie tentoonstelling. Ik heb net geprobeerd wat ‘plaatjes’te downloaden, maar helaas, waarschijnlijk lukt het niet zonder licentie.

Welaan, verzadigd door de mooie kunst kwamen we in ons hotel waar we een exquise diner kregen voorgeschoteld. (Hoorde bij het arrangement). Hotel de Oude Lantaarn, met restaurant Pippijn. Een aanrader. Enige nadeel: om in je hotelkamer te komen moet je naar buiten, naar een pand 2 huizen verderop en een nogal steile trap op. Niet geschikt voor senioren (wij hebben het nét gered).

De verjaardag van kleinzoon Niek was natuurlijk buitengewoon. Onvoorstelbaar dat dat ventje nu alweer een jaar oud is. En nog meer: hoe kan er nu ooit een tijd geweest zijn dat hij er niet was? Hij kruipt, staat, praat nog niet, maar denkt wel heel diepe gedachtes die er straks vast in volzinnen uitkomen, opeens, bij het ontbijt of zo. Misschien, als ik tenminste zie hoe z’n vingertjes heel trefzeker de knopjes van Dos z’n mobieltje indrukken, stuurt hij me binnenkort wel een sms-je.

 

Advertisements

Over Margreet

Ik vind het heerlijk om te peinzen over de dingen van alledag, de grote en de kleine. Mijn interesses? Lezen, gesprekken met vrienden en kinderen, koken, tweedehands spulletjes zoeken, films kijken, mijn kleinkinderen, mijn Amerikaanse en Franse familie, te veel om op te noemen. Het volle, rijke, soms moeilijke leven met zijn ups en downs, daarover schrijf ik, met plezier.
Dit bericht werd geplaatst in Kleinkinderen, kleinzoon, kunst, niek en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een weekend, een jaar en een dag

  1. Esmeralda Dorst zegt:

    Tsjonge, wat een onverwacht goed nieuws. Ontzettend fijn, Margreet!!!
    Maak er maar een mooi feestje van.

    Groetjes.

    Like

  2. margreet zegt:

    toch maar goed dat ik de woensdag overdag heb vrijgehouden, esmeralda 😉

    Like

  3. Thea zegt:

    Ga nou toch eindelijk eens een boek schrijven.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s